Bir insan bir başkasını gerçekten bu kadar sevebilir mi bilmiyorum. Taparcasına sevmek ve kendini tamamen ona adamak, onun duygularını dahi kendi varlığıyla kötü yönde etkilememek için karşısına çıkıp kim olduğunu söyleyememek;
bunlar bence takıntılı bir platonik aşığın yaşayabileceği türden bir olay. Yoksa sağlıklı bir insan bu kadar şeye katlanıp adını bırak, yüzünü bile hatırlayamayan birisi için intihar etmez.
Hikaye kurgusu sıkmadan ilerliyor ve karakterlerin duyguları okuyucuya çok iyi aktarılmış.
Her zaman hikayeler iyi bitmez. Kız intihar etmeseydi kitap bu kadar etkileyici olmazdı. Siz yinede intihar etmen guzumm .d
Bu kitabı kitap satan bir kadının "sen hiç Ahmet Ümit okudun mu" demesi ile aldım. Edebi olarak güzel bir kitap diyebilirim. İlk başlarda bölümler arası pek bir bağlantı yakalayamadığım için sıkıcıydı ve okumak pek içimden gelmiyordu. Ama sonra birden olaylar gelişmeye ve kitap beni kendine çekmeye başladı. Son sayfaları büyük bir keyif ve heycanla okudum herkese tavsiye ederim.
Psikolojik savaşın en ince ayrıntılarına kadar anlatılan bu kitapta geçmişten ve bu günden psikolojik savaş örnekleri vererek okuyucuyu aydınlatmakta.Özellikle terörle mücadele ettiğimiz bu zamanda onların(PKK) yalandan uydurdukları propagandalara karşı ve dış ülkelerin bizlere karşı oynadıkları oyunlara gelmemek için okuyun derim.
Oldukça sürükleyici bir kitap.Boşnak'taki soykırımın genç bir kızın gözlerinden ustaca anlatılmış.Kızın yaşadığı olaylar karşısındaki duyguları çok iyi yansıtılmış.