‘Yukarı çıkıp musluğu söktü,rakorun dişlerine keten sardı.Keten sarılır.Çalışırken onu seyreden biri olmadığında gayet ustaca ve hızlıca çalışıyordu.Musluğu tekrar sardı,vanayı açtı,sızıntı kesilmişti.Halbuki sızıntı hep vardır,ip gibi ,yaşadıklarımızdan,okuduğumuz kitaplardan, seyrettiğimiz filmlerden zihnimize akan bir şeyler hep vardır.’
Kendimi kaptırsam,hayatımın bu melodram kurgusuna çoktan yenik düşebilirdim.Sağduyu,ironi ve karamizah hep elimden tuttu.Zeka kıvılcımı birkaç espriyi ,hınzır bir tebessümü, engin bir hayat bilgisi eşliğinde iç geçiren bir sabrı hep yedekte bulundururdum.İyi de etmişim.