Basit sıradan bir el tutuş...
Böylesine etkileyebilir mi insanı?
Söz konusu "Piraye" olunca etkiler.
Ne daha önceki sıcak yaklaşımlar, ne de en duygusal iç dökmeler, beni Haşim'e bağlı kılacak ilk adımı attıramamışlardı.
Tuttuğu yalnız elim değildi.
Benliğimdi, benliğine hapsolan.
Bütünleşivermiştik. Belki de onun bile ayrımında olmadığı bir geri dönüşsüzlükle.
Bambaşka bir yol ayrımında olduğumu duyumsayabiliyorum.
Haşim'in Piraye'si olmanın yol ayrımında...