Zeynep Oral
@zeey
86 okur puanı
Şubat 2015 tarihinde katıldı
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
“Bize göre” yokluğun içinde sefil olmuş insanların yaşamını okuma deneyim olan bakıyorum bazen “İnce Memed” kitabına. Farklı hissettiriyor farkındalık yaratıyor. Mesela el yıkama resmen bir merasim şeklinde gerçekleşiyor genelde bir kadın elinde ibrik omzunda havlu başkasının el yıkamasına yardım ediyor.
Yemek türleri ekmek, hamur türevleri, ekşimik, peynir, tarhana, nane, bal gibi şeyler. Bir de yapay kokudan geçilmeyen hayatımızdan bakınca bahsedilen püren ve yarpuz kokusu var. Onlar da neymiş acaba diye düşünüp duruyorum arada.
Geçenlerde göz hassassiyeti baş ağrısı yapar mı diye konuşurken yine geldi aklıma İnce Memed. Yüz sene önce bakılacak ekranı mı varmış? İnsanlar ağaca, kuşa, çiçeğe böceğe bakarmış biz önümüzde bir ekran açık olmadan durabilmenin imkansız olacağı düşüncelerine kapılırken. Açık havaya çıkınca güneşsiz havada gözümüzü kısmadan duramazken...
Bir de tabi yürüme meselesi var. İki gün belki daha fazla yürüyerek gittiği yerler var İnce Memed’in. Şimdilerse ise arabayı sokağın uzak ucuna parkedip “ arabam var yürüyorum” diye söylenenler buralarda mı . Yürüdüğü yolda bizim şimdilerde yürüdüğümüz araba geçen düz yol değil tabi ki dağlar, sarp kayalar ve yılanların, kartalların binbir türlü canlının içinde olduğu yollardan.
Çaresizlik hissi özellikle ikinci kitabın ilk yarısında benim oldukça kuvvetli hissettiğim bir duygu oldu İnce Memed II’de. Köyde yaşıyorsun zaten yokluk var hayat yeterince zor sonra bir ağa geliyor yada eski bir savaş paşası seni yok sayıyor ve yaşadığın yerden ayrılmanı istiyor. Canını kurtarmak ve zorbalıkla uğraşmamak için yurdunu bırakıp başka yere yerleşmek kolay gibi görünse de yok sayılmanın ağırlığı ve tek başına hiçbir şey yapamayışın çaresizliğini her gün hissetmek ölmekten daha beter gibi geliyor. Ve yok sayılmanın
-söz konusu başkalarının derdi olunca nasıl da hep daha zeki ve daha nesnel oluruz-
Sayfa 30
