Asık yüzü ve kısılmış gözleriyle o geceyi Osman'a anlattığında," 0 akşamı hiç unutmadım,"demişti,"orada titreyerek otururken gelecekle alakalı hiç bir ümidimin ve hayalimin kalmadığını görmüştüm ve neyi anladım biliyor musun,insanın hayallerini kaybetmesi kadar kendisini utandıracak birşey olmadığını...Hayallerini kaybettiğinde öyle bir ihanette uğramışlık hissi sarıyor ki seni, haini aradığında kendini görüyorsun, kendi kendinin haini oluyorsun"