Başladığı gibi bitmiyormuş hiçbir şey.
Gücüm yetse de söküp atsam yüreğimden seni diyorum. Bilmem, diner miydi yangınlarımın sinemde yaktığı sönmek bilmeyen o kor ateş?
"İnsan sebepsiz yere terk eder mi sevdiğini?"
Aklı ve mantığı ele geçiren, aynı zaman da akla ve mantığa sığmayan bir duygunun içindeyim. Geriye bakarak gitmeye çalışıyorum. Kırık bir umut taşıyorum. Aklım sende kala kala senden gidiyorum. İnsan yarısın da terk ettiği filmin sonunu merak eder mi? Ediyorum.
Tüm yelkenkerim yırtılmış ama ben hala rüzgârdan medet umuyorum...