“ Sevgi ile korku bir anlamda kardeş duygular; birisi oldu mu, diğeri de otomatik olarak var. Örneğin birini çok sevdiğinizde, hemen sevginizin yanında bitiveren onu kaybetme korkunuz..Hepsi çok sevmekten ve kaybetmekten çok korkmaktan. “
Her ne çeşit olursa olsun,acı aslında ne kaybettigimizle ilgiliydi. Gençken bize acı verildiğini düşünürüz. Biraz daha yaşlanınca ve çelik kapılar yüzümüze kapanınca,gerçek acının bizden alınanlar olduğunu anlarız.
Arkamda da yalnızca o kalacak... kalan çok olsun isterdim, ama kimse yoktu yanımda, hiç kimse yoktu... bir eylem adamı olmak istiyordum, hakkım vardı buna... ah, ne çok şey istiyordum! Ama şimdi hiçbir şey istemiyorum! İstemek de istemiyorum! Böyle bir söz verdim kendime, artık hiçbir şey istemeyeceğim.