Zehragül
@zehraagl
büyük ve imkansız olanı denerken
Şu anda okuduğu kitap
Dine Karşı Din
Kitabın büyük bir kısmında Ali Şeriati, kendi inancına göre takip edilmesi gereken, Allah'ın istediği asıl tevhid dininin esaslarını açıklıyor. Fıkhi kısımlara kısmen değinirken kitapta asıl yapılan, bireylerin zihinlerinde ve kalplerinde nasıl bir dini inanç gelişmesi gerektiğini defalarca, etkili bir dil kullanımı ile açıklamak olmuş.
Kitabın sonuna doğru arkadaşları ile konferanslardaki konuşmalarına yer verilmiş. Burada konferanstaki dinleyicilerin soru ve eleştirilerine, aynı zamanda Şeriati ve arkadaşlarının bu eleştiriler karşısında cevaplarına yer verilmesi yazar ile karşılıklı konuşma hissi oluşturdu. Şeriati'nin iğneleyici, alaycı, sert ve zaman zaman üstenci dilinin; fikirlerinin altını açıklamalarıyla doldurabildiği için yerinde olduğunu düşünüyorum.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Puan vermedi
Milli mücadele dönemini, savaş temalarını bayılarak okuduğum için başladım ve kitapta hem olaylar hem diyaloglar çok gerçekçi olduğu için bir süre devam ettim. Ancak bir yerden sonra durağan geldiği için, hala bir şeyler olmadığı için (yazarın amacı buydu belki) sıkıldım ve yarım bıraktım malesef, temiz bir kafayla daha sonra tekrar okuyabilirim belki.
* Tekrar denedim ancak hem ana karakter Mustafa'yı itici bulduğumdan hem durağanlık devam ettiğinden tamamen yarım bıraktım.
Hayatın anlamı, olasılıklar ve daha birçok şey1000Kitap
İnsanın hayatında karşısına çıkan fırsatları değerlendirdiğinde, bilinçli veya bilinçsiz bir adımı bile farklı attığında önüne serilen sonsuz çeşitteki yeni hayatları konu alan bu kitaba karşı o kadar yoğun hislerle doluyum ki doğru şekilde kelimelere dökebileceğimden emin değilim.
Öncelikle ilk 50-60 sayfada 2015'lerde iyi kurgulandığı için popüler olan bir Wattpad kitabı okuyor gibi hissettim, üslubun sığlığı, olayların basit gidişatı hiç heyecanlandırmadığı gibi çok tahmin edilebilir de görünüyordu. Ancak yazarın aralara serpiştirdiği hayata, yaşama, başka olasılıklara dair düşünceler ve soru işaretleri devam etmeme yetti.
1 ay kadar önce Youtube'da Portal'ın "İnsanın en ağır yükü gerçekleştiremediği potansiyeli" podcastini dinlemiştim, burada Uzakta filmini incelemiş, insanın kendi seçimlerine ve bu seçimlerin getirdiği yeni ihtimallere karşı farklı bir açısı kazandırmıştı. Kitabın beni etkilemesi ve bitirdiğimde mutluluktan uyuyamamamın sebebi podcastte dinleyip haklı bulduklarımla kitabın verdiği fikrin birebir uyuşması oldu.
Milyonlarca hayat yaşayabilirdim, daha "..." biri olabilirdim. Daha iyi, daha sağlıklı, daha başarılı, daha disiplinli veya daha sorunlu, daha huzursuz biri. Sonsuz ihtimal olması ve bu ihtimallerin daha cazip olanlarına kafayı takmamızın bir anlamı yok çünkü evet, tabii ki bu hayatımda bir şeyleri kaçırıyorum. Herhangi bir zamanda herhangi bir seçimim farklı olsaydı şu an bambaşka biri olabilirdim. Ama illaki o hayatlarımda da bir şeylerin eksikliğini çekecektim, bu hayatımda sahip olduğum şeylerden haberim bile olmayacaktı.
Ve gerçeğe döndüğümüzde elimde sadece bu hayat var, o zaman uzaklara bakıp "şöyle olsaydı böyle olurdum, keşke şunu şöyle yapsaydım" demek sadece bir avuntu, şu anki eksiklerimizden kaçma şekli. Çünkü kolay,
Pâl Sokağı Askerleri1000Kitap
Pâl Sokağı'nın kahraman çocukları, okurken içimde son derece büyük bir merhamet duygusu uyandırdı.
Kitaptaki temel olay örgüsü, yani iki grup çocuğun oyun alanlarını birbirinden korumak için savaşmaları, yaklaşık 1-2 haftalık bir süreci işliyor diyebiliriz. Bu yüzden gün gün çocukların neler yaşadıklarına, dünyalarına, düşüncelerine derinlemesine inebiliyoruz.
Kitap boyunca çocukların büyümüş de küçülmüş gibi hayatı ne kadar ciddiye aldıklarını, oyun alanlarını vatanları gibi korumak için ne fedakarlıkta bulunduklarını, zekice planlarını gördükçe aslında bir savaş kitabı okuyor gibi hissettim. Ara sıra karakterlerin çocuk olduklarını hatırlamasaydım iki devletin toprakları için cengaverce savaştıkları bir hikaye okuyorum derdim. Tabii, her ne kadar olsa çocuk oldukları için o ciddi ortamda bile söylenen bazı çocukça cümleler, fikirler okuyanı gülümsetebiliyor.
Kitabın sonuna doğru zamanında yaşanan sınıf farkını, yoksulun çaresizliğini, zenginin hayatının daha değerli olduğunu görebileceğiniz olaylar yaşandığı için, içinizin burkulacağı da bir gerçek.
Bunların yanı sıra üslup da çeviri de epey akıcıydı, göze çarpan yazım hatası yoktu. Güzel bir maceraya tanıklık etmek için okunabilir.
Paris'teki tüm erkeklerin peşinde pervane olduğu, kadınların yüzüne gülümserken içten içe kıskandığı prenses Madam de Prie; şantaj gibi kabul görmeyen olayları yüzünden saraydaki ihtişamlı, gösterişli, imrenilesi hayatından koparılıp bir köye sürgüne gönderilir. Bu koparılma başta Madam de Prie'yi daha güçlü ve düşmanlarına karşı hırslı yapacak gibi görünse de alışık olduğu kalabalık, gürültülü, zenginlik içinde yüzdüğü hayatından uzak kalacağını fark etmesi çöküşünü başlatır. Stefan Zweig'ın benzersiz betimlemeleri ve benzetmeleri ile Madam de Prie'nin çektiği sancıları kolayca anlayabiliyorsunuz. Böylece yalnız kalmasının sonucunda yaşadığı duygusal gelgitleri ve zihin bulanıklığı yerine oturuyor, ama yine de hayatı için verdiği son kararı tahmin edemiyorsunuz.
