zehra
@zehrack
Çünkü bahar gelince, karların tek tek, tane tane eridiğini biliyorum...
72 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Öncelikle nereden başlayacağımı bilmiyorum. Hala kitabın etkisindeyim. Bazı hikayeler vardır, dinlediğinizde okuduğunuzda size hiç yabancı gelmez. Duydukça, okudukça kalbinizde hissedersiniz hikayeyi, hikayenin kahramanlarını. “Yaşamak” kitabı da işte o uzak olmadığımız, okurken kendimizden, çevremizden bir şeyler bulabileceğimiz sıcacık, hüzünlü bir yolculuğa çıkmamızı sağlıyor. “Fungui” isimli kahramanımızın gözünden anlatılan bu hikaye bizlere bambaşka bir hayatın kapılarını aralıyor. İnsan yaşamı hep bir mücadele ile geçmiyor mu? Başımıza gelen felaketlere, acı olaylara mutlu olduğumuz vakitlerdeki gibi yaklaşamıyoruz. İstesekte olmuyor, her insanın sabrı, dirayeti aynı olmuyor. Yaşadıkça kabul etmeyi, teslim olmayı öğreniyoruz. Kitapta da yaşamın zorluklarını kabul etmeyi öğrenmiş, kendi halinde çabalayan bir ailenin hikayesine tanık olacaksınız. Ben okurken ve okuduktan sonra bu hikayeye kalbimi bıraktım...
Kitabı ilk okumaya başladığımda hikaye beni içine aldı ve elimden bırakamadım. Konular ilerledikçe Kemal karakterinin tavırları, Füsun karakterine duyduğu aşk bende rahatsızlık duyacağım bir duruma geldi ve bir süre ara vermek istedim. Daha sonra kitaba yeniden başladım. Hikaye öyle derin ve ince işlenmiş ki kaldığım yerden beni sarmaladı ve yabancı hissetmedim. Eski İstanbul’u yaşadım kitabı okurken. Karakterlere ait tüm duyguları anlamaya ve hissetmeye çalışmama da gerek olmadı, çünkü okurken o dünyanın içerisine düşmüşüm ve ben zaten farkında olmadan onların hissettiklerini yaşıyorum. Farketmeden gözlerim dolmuş, farketmeden kızmışım, farketmeden gülmüşüm, hayıflanmışım ve farketmeden boğazım düğüm düğüm bitirmişim. Bir adam bir kadını nasıl bencilce sevebilir? Hem de bir adam bir kadına nasıl tüm benliğini verebilir? İşte tüm bunlar ve çok daha fazlası için Kemal ve Füsun’un hikayesini mutlaka okuyun...
Bazı kitaplar vardır, sizi büyülü dünyasına alır ve bırakmaz. Tıpkı benim Martin Eden’i okurken hissettiğim büyülü dünya gibi. Hepimiz yaşamak için bir amaca tutunuyoruz. Aşkımız için, dostumuz için ileriye dönük bir hayalimiz için. Tüm bunlar
için ise hep bir hedefimiz var. Martin Eden, işçi sınıfındadır. Zengin bir ailenin kızı olan Ruth’a aşık olduktan sonra kendini geliştirmek ve Ruth’a daha iyi bir yaşam sunmak için çabalar. Bu süreçte çeşitli kitaplarla tanışır ve yazarlık serüveni başlar. Kısacası kitap, Martin Eden isimli denizci gencin kendinden ödün vermeden, azmi ve zekasıyla yalnız işçi sınıfını değil, burjuva sınıfını da nasıl altüst ettiğini anlatıyor. Şahsi olarak fikrime gelecek olursak, okuduğum en iyi kitaplardan birisi. Kalın bir kitap olmasına rağmen hikayeye kapılıp gidiyorsunuz. Sayfalar hızla akıyor.
Ah Handan, okurken ruhuma işleyen kelimelere olan hayranlığımı mı dile getiresem? Yoksa Handan’ın hissettiği ruh kırgınlıklarını mı? Aşkın ve dostluğun her haline tanık olacağız bir kitap. Handan, Refik Cemal, Server ve Neriman arasında gerçekleşen mektuplaşma ile anlatılmış tüm hikaye. Hikaye yoğun olarak Handan, Neriman ve Refik Cemal üçlüsü arasında geçiyor. Refik Cemal’in Neriman ile evlenmesi sonucu Handan ile tanışmasıyla devam eden hikaye beklenmedik bir yolculuk ile sona eriyor... Kalbime kelime kelime işleyen bu güzel eseri tüm okumayı seven arkadaşlarıma tavsiye ediyorum.
Genç adam Maursault’un dış dünyaya karşı mesafeli bakış açısını anlatan güzel bir kitap. Kitabın hikayesinden daha etkileyici olan şey yazarın diliydi. Okuyucuyla konuşur gibi işlemiş tüm cümleleri. Kitabı okurken genç adama içindeki karamsar duygular nedeniyle kızsamda kitabın sonlarına doğru onu anladım. Keyifle okuyabileceğiniz bir kitap.
