“Tanrım, bana değiştiremeyeceğim şeyleri kabullenmek için kuvvet, değiştirebileceğim şeyler için cesaret ve bu ikisini birbirinden ayırmak için akıl ver.”
…dünyada sürekliliği olan hiçbir şey yoktur; bu nedenledir ki bir dakika önce duyulan sevinç, ikinci dakikada eskisi kadar coşkulu olmaz; üçüncü dakikada ise yavaşça sönerek ruhun sıradanlığına karışarak eriyip kaybolur; tıpkı suya atılan bir taşın yarattığı dalgaların suyla yavaşça birleşmesi ve yatışması gibi.
Her gün baktığın şey aynıysa, bir süre sonra baksan bile göremezsin. Çünkü algılar alışkanlığa düştüğünde akıl da ezbere düşer. Ve insan bu çembere hapsolup kalır.