Memduh Şevket’i lise yıllarından ve akademiden tanımama rağmen bilinçli bir okumayı ilk yapışım. Cumhuriyetin ilk yıllarında yazılmış olan bu eser bir apartmanda kalan sakinlerin yaşadığı olaylar bir banka memuru gözünden anlatılmaktadır. Kitabın genelinde bir dinginlik söz konusu iken her bir karakter kendi şahsını ortaya koymaktadır. Ankara’dan, cumhuriyetin ilk yıllarından birer dönem kesiti sunan bu eser yalın ve akıcı bir dille yazılmıştır. Sakin bir roman okumak isteyenler gönül rahatlığı ile tercih edebilir. Çok samimi bir şekilde kendimi o evin odalarından birine yerleştirerek okuduğum bir kitap oldu. Ayaşlı ile Kiracıları
Bilmem böyle bir kırgınlığım var. Her yer bana boş ve hüzünlü geliyor. Yeryüzü bana eskimiş görünüyor , her yeri toz kaplamış. Bundan evvel özenip yazmaya başladığım bir eserim müsveddeleri de masanın üstünde tozlanıyor. Sevmek , sevilmek de boş ! İnsan korkunç bir yalnızlık içindedir. Kimsenin ne düşündüğünü bilemezsiniz ! Bu yalnızlığı ben her zaman duymam.