Tulpar
@zenginuyak
Reklam
Alper Canıgüz'ün en eğlenceli kitabı bana göre. Mizah ögeleriyle donatılmış güzel bir macera ve biraz polisiye romanı olmuş. Muhteşem bir akıcılığı var. Kötü bulduğum noktası, sanki kitap bir an önce bitsin diye acele etmiş gibi geldi bana. Bazı noktaları detaylandırsa ve uzatsa daha güzel olurdu diye düşünüyorum. Kitabı "Musa" karakterinin gözlerinden takip ediyoruz. Tabi bazen Musa'yı karşımızda bulup onu anlatıcı olarak gördüğümüz de oluyor. Kitabın gelişme bölümüne geldiğimde kurgu garipleşmeye başlamıştı. Sonlara doğru sıradan, beklenen bir son gördüğümü sanıyordum ancak tek bir mektup ile hiç beklemediğim bir son ile karşılaşmak oldukça mutlu etti beni. Umarım Alper Canıgüz yazmaya devam eder.
Kitap arkasındaki Louis Aragon'un yorumunu okuyunca beklentilerim tabiri caiz ise şaha kalkmıştı ancak bitirince Aragon'un biraz afaki konuştuğuna kanaat getirdim fakat buna rağmen yine de çok güzel bir aşk hikayesi. Çevirmenin yetkinliğinden midir yoksa Kırgızca ile Türkçe arasındaki bağın yoğunluğundan mıdır bilmiyorum, Ötüken Neşriyat damgası ile okuduğum Cengiz Aytmatov eserleri, sanki orijinal dilinden okuyormuşçasına doğal geldi. Zaten gerekli yerlerde çevirmen not düşerek Kırgızca ve Kazakçaya ait olan kelimeleri açıklıyor. Kitap zaten incecik, en fazla 80 sayfa kadar. Dil de akıcı olunca çarçabuk bitiyor. Olaylara ise hiç girmeyeceğim, okumayı düşünenler için en ufak bir ip ucu bile verilmemeli. Tek puanı da çabucak bittiği için kırdım :)
