"Görünürde her zaman gülümsüyor olsam da içerde çaresiz bir mücadeleyle debeleniyordum,bir ipte yürüyordum,ter içerisindeydim,onları eğlendirdikçe felaket ihtimali her an yaklaşıyordu."
"Bu korku beni tüketiyor,bazen geceleri kıvranmama,acı içinde inlememe,deliliğin eşiğine gelmeme neden oluyor.Mutlu muyum?Aslında küçüklüğümden beri insanlar sürekli şanslı biri olduğumu söylüyor ama bana sorarsanız cehennemde gibi hissediyorum,bazen şanslı olduğumu söyleyenlerse benimkiyle kıyaslanamayacak ve ölçülemeyecek kadar mutlu görünüyorlar.
O kadar sefildim ki bazen bir düzine lanete maruz kaldığımı düşünürdüm.Bunlardan herhangi biri normal insanın hayatını ezip geçebilirdi."
"...annesi ile kız kardeşinin gözyaşları birbirine karışırken ya da donuk gözlerle masaya bakıp dururlarken, Gregor yine karanlıkta kalıyor ve sırtındaki yara henüz tazeymiş gibi sızlıyordu."