Zeynep Sağdıç
@zepliss
geleceğimi renklendirmek için okuyorum
öğretmen
türk dili ve edebiyatı/sosyoloji
57 okur puanı
Temmuz 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Nermin Yıldırım’la tanışma fırsatını Ev kitabıyla buldum ve iyi ki de bulmuşum. Yazarın kalemiyle tanıştıktan sonra diğer kitaplarını da mutlaka okuyacağıma eminim. Mil taşındaki sarı okun işaret ettiği yolda Seher ve Ogo’yla birlikte yürüdüm; Şerbet’i de unutmadan. O yürüyüşlerdeki diğer yolcularla ben de selamlaştım, o ranzalarda ben de konakladım sanki. Kitap, okurken seni gerçekten yolun içine alan türden.
Evsizlik sadece bir mekan meselesi değil, insanın kendini hiçbir yere ait hissedememesi, içten içe dağılması, tutunacak bir yer araması gibi daha derin bir his. Büyük olaylardan çok küçük anlar, yürüyüşler, susmalar ve düşünmeler var. Hikaye ilerlemekten ziyade insanın içinde dolaşıyor yani.
Seher’in hırçınlığı, aksiliği ve Ogo’ya karşı tavırları kitabın başlarında beni epey sinirlendirdi ama sayfalar ilerledikçe ona empati duymaya başladım; anlamaya başladım, hatta çok sevdim. Ogo’nun sevecenliği ise bu hikayenin kalbinde bence. Naif, nazik, her daim pozitif haliyle kitabın favori karakteri oldu benim için.
Bu kitabı okurken benim hayatımda da küçük bir yolculuk vardı aslında. İyi şeyler oldu, zorlandığım anlar oldu; okudukça kendi yaşadıklarım da satır aralarına karıştı. Kısacası Ev, bende uzun süre etkisi kalacak, yolu ve insanı düşündüren kitaplardan biri oldu.
Bütün vedalar zordur. Bütün kopuşlar öyle. Bazen olmayacak şeylere alışırız. Tutunmaya çalışırız. Sonra bir yerde omuzlarımız düşer, beceremeyeceğimizi anlarız. O vakit kesip atmak gerekir. Ya onlar gider ya biz bırakırız. Esasında ikisi de aynı şeydir. Koparsın ve canın yanar, böyledir.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Psikolojik olarak beni çok yoran bir kitap oldu. Kitap yazarın en çok basılan ve en çok beğenilen romanı olması açısından özel bir yerde.
Romanda on beş yaşındaki bir çocuğun başından geçenleri, bacağındaki hastalığını, yaşadığı derin fiziksel, ruhsal ve tabii aşk acılarını anlatıyor.
Okumanız gerekenlerden. Kitaplarla kalın:)
10/10
Ne zaman, nasıl bittiğini anlamadığım bir kitaptı. Çok sürükleyici, akıcı ve mutlaka bir bölümünde kendinizde olan bir şeyi yakalıyorsunuz.
Hiç lügatimizde olmayan yeni bir kelimeyi yani Oblomovluğu tanıtan bir kitap. Oblomovluk, her şeyin farkında olunmasına rağmen fazla uyuşukluk olarak tanımlanılabilir.
Sonu hep kırmızıya kavuşan öykülerden oluşuyor kitap.. Öykülerin hepsi de akıcıydı. Benim en sevdiğim öykü kitaba ismini veren “Aramızdaki Şey” ve “Tazı Payı” oldu. Bir çırpıda bitirebileceğiniz kitaplardan. Ben çok sevdim sizlere de tavsiyemdir.
“İnsan önce renklerden başlamalı değişmeye.”
