insanlar birbirlerini çok değişik yollarla öldürürler. sevmek yetmez. sevgi büyük bir bencillik şeklinde de tezahür edebilir. tevazuyla, inançla sevmek gerek. içinde inanç barındırıyorsa, bütün hayatın tek bir anlamı vardır. tanrı insanlara sevgiyi, birbirlerine ve dünyaya katlanabilsinler diye verdi. fakat tevazu olmadan seven, karşı tarafın sırtına büyük bir yük bindirmiş olur.
insanların ifadelerinde daima bir parça kabalık, hırs, yalan ve bastırılmışlık olduğunu, dolayısıyla karşısındaki kişi büyük bir dürüstlükle konuşuyor olsa bile söyledikleri her şeyi gerçek saymamak gerektiğini biliyordu.