Veronika; ölmeyi denemiş fakat başaramamış, gözlerini açtığında kendini Villette ( akıl hastanesinde ) bulan genç bir kadın.
Okudukça sizi içine çeken enteresan bir kitap, hastanedeki hastaların nasıl delirdiğini öğrenince eyvah bizler de bir deli adayıyız dedim çünkü hepimizin geçmişinde, çocukluğunda yaşadığı travmatik üzücü olaylar var, bunları düşünerek sonumuzun Villete gibi bir hastanede bitmesini istemem.
Kitaptaki; çalışkan,araştırmacı (yer yer gıcık)doktorumuz İgor ise Veronika , Eduard, Zedka ve Mari adındaki hastalarına uyguladığı tedavi yöntemiyle amacına ulaşır onları delilikten kurtaramaz ama hayata bağlamayı başarır.
Bize verilmiş bu değerli ömrün kıymetini bilelim unutmayın, acılar gelir ve giderler bize kalan külleri… Evet, üfledikçe canımızı acıtırlar ama küllerinden doğmuyor hiçbir şey bırakın rüzgar alıp götürsün siz anı yaşayın etrafınızdaki güzellikleri görmeye çalışın ve mutlu olun.️️️
…
“Kahramanlar olsun, deliler olsun tehlikelere aldırmaz, kim ne derse desin bildiklerini okurlar. Deli intiharı seçer, kahraman bir dava uğruna kendini feda etmeyi, ama ikiside ölür.
Süpürdüm kalıntılarını, seni hatırlatacak enkazlardan kurtuldum. Karşıma çıksan bile hafıza defterimde yoksun. Üzüntülerimi hediye diye sana gönderiyorum sakın atma,baş köşene koy.Bende açtığın her yara için kalbine bir emanet bırakıyorum,ölene kadar beni hatırlatsınlar diye.🥀 Z.Yaşar
Kalıp tahammül etmek mi?
Gidip teşekkür etmek mi?
Yoksa arafta kalıp sabretmek mi?
Hayat senin, seçim senin
Yaz, çiz, oyna
Ama sakın geriye bakma….
Z.Y.