Selime Polat
@zernazya
Hunisi eksik hayat delisi…
Yüksek lisans
27 okur puanı
Eylül 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Çok uzattık be Osman!
Hayat yaptıklarımız mıdır, başımıza gelenler mi sorusunu okuyunca ben de bu soruyu sormuştum ama tam olarak bu cümleleri kurmamış olabilirim dedim. Osman’ı unutmak yapabileceğimiz bir şey değil başımıza gelen bir şey ve benim de başıma gelmedi. Osman kalıyor orada uzadıkça uzuyor.
Reklam
‘Yanlışlık’ Camus’un hiç de yanlışlıkla seçmediği bilakis alt metni derin anlamlı bir talihsizlik olayını anlatır. Anne ve kızın çılgın ruh hali çok iyi hissediliyor. Mutlu gelecek hayalleri için katil olmayı kolaylıkla göze aldıkları, nefret ve kıskançlıkla yoğrulmuş dünyaları kendi öz kardeş- evlat katili olduklarında yıkılır.
Her söyleneni sorgusuzca yapan, konuşmayan Yaşlı Uşak, Camus edebiyatında isim etiketi gibi.
“Yabancı” yabancı değil.
Yaklaşık olarak 15 yıl aradan sonra ikinci kez okudum Yabancı’yı. Kitabın hangi karakteri daha çok yabancı bilemedim. Annesinin ölümünü bile kayıtsızlıkla karşılayan, tüm duyguları elinin tersiyle itmiş Meursault mu yabancı? Kendi duygularından çok karşısındaki erkeğin duygusuna hapsolmuş, mütemadiyen sevgi dilenen Marie mi yabancı? Köpeğiyle sıra dışı bir ilişkisi olan, hayatta köpeğinden başka kimsesi olmayan zavallı Salamano mu yabancı? Meursault’un ‘tuhaf’ tüm davranışlarının kaynağında yatan anne mi yabancı? Kitapta adıyla bile anılmayan Arap mı yabancı?  Insanların kendisi hakkında ne dediği ile kafayı bozmuş, Meursault’un dostluğuna muhtaç Raymond mu yabancı?
Meursault bence şöyle hissediyor; bir şey hissetmek zorunda değilim, hissettim diyelim bunu dile getirmek, göstermek zorunda değilim. O, tüm duyguların anlamsızlığından kaynaklı tepkisizleşmeye neden olan yabancılaşma yaşamış bir yabancıdır. Derin bir ikilem içindedir hissettiği gibi durunca topluma yabancı olur, toplum gibi hissederse kendine yabancı olur. Aslında hepimiz gibi… yani ‘Yabancı’ yabancı değil. 
Şimdi durup bizi kuşatan, var eden onlarca kavram ve durumun aslında hiç düşündüğümüz bildiğimiz gibi olmadığını yanılsamalardan ibaret olduğunu düşünün. Gündüz Vassaf düşünmüş ve bunu ustalıkla yazmış. Kökünü kazımadığı alan kalmamış. Kitabın kapağında övgü dediğine bakmayın her şeyi yerle bir ediyor. Çok iyi tespitlerle dolu on numara kitap. Keşke daha önce okusaydım.
Karakterler öyle çok susmuş ama bir o kadar öyle çok şey dile getirmiş ki kitap kısa mı yoksa birkaç ciltten oluşan bir yapıt mı anlayamadım. İnsan bir ihaneti kaç yılda unutur, unutur mu? Önemli olan hakikati öğrenmek mi? boğazda düğümlenen, cevap bekleyen onlarca soruyla ölmek üzere olmak bu hayatın ne kadar büyük bir hiç olduğunun kanıtı sayılsın. 
Reklam