“Popüler eğitim sistemindeki otorite, bir kişinin diğeri üzerindeki otoritesi değildi, pratik ve yararlı olan dogmasının otoritesiydi. Bu yeni eğitim otoritesi, bilgine (hocaya) kölelik değil, bir pragmatizm ideolojisine kölelik anlamına geliyordu.”
Eğitim, insanlara özel bir karakter tipi, alışkanlık vermeye yönelik bilinçli bir girişimdir.
Tolstoy’un sözleriyle “Eğitim bir insanın başka birini aynı kendi gibi yapma eğilimidir.”
Müminin misali yeni biten ekine benzer, ne taraftan rüzgar vursa onu eğer, ancak sonra mümin yine doğrulur.
Kafir ise çam ve selvi gibidir, rüzgar ne kadar vurursa vursun hiç eğilmez; Allah onu yıkıncaya kadar.