Geçmişinden anlam çıkardıkça, geçmişin parçalarını taşırmamak...
Psikoloji kitaplarına genellikle ne zaman yöneliriz? Ben kendimden cevap verecek olursam, ruhumda beni huzursuz eden duyguları, hisleri anlamlandırmak istediğimde. Ancak bu alanda yazılan birçok kitapta çok fazla akademik bir dille "bu budur şu şudur" diyerek ilerleniyor ve her şey hepten içinden çıkılmaz bir hâl alıyor. Bu kitaba gelecek olursak, tam olarak eleştirdiğim nokta burada; gerçekten özgün işlenmiş. Bağlanma ile ilgili yazılmış olan bu kitapta, psikolojik olarak verilmek istenenler kitaba bir olay örgüsü içinde yedirilmiş ve gayet akıcı bir anlatım benimsenmiş.
Kitabımızın ana karakteri olan Ayşenur, ebeveynleriyle, özellikle de annesiyle sağlıklı bir bağlanma kuramamış bir kadın. Ne yazık ki bu durum, eşiyle olan ilişkisinde de yansımakta; özellikle de kızı, yani Işık, doğduktan sonra. Kitap boyunca Ayşenur'un kendini bu konuda geliştirmesini, çocuğuyla sağlıklı bir ilişki kurma çabasını, geçmişini kabul etmesine tanık olmaktayız. Dikkat, bu yolculukta çokça kendinizi bulmanız mümkün:/