Zeynep Çatar
@zeyjournal
Kendimi dünyada bir sığıntı, bir çile çekici değil, beklenen bir misafir, dünyayı da cennet sanırdım. Gördüklerimi aç bir süngerin suyu içtiği gibi hep içime çektim.
Olup bitene bakıyorsun ve ancak bir tek şeyle avunuyorsun: Hayatın kötülükleri, sanki kötülüğün gücünü daha kolay ortadan kaldırmak için artarak bir araya toplanıyor.
İşte bu kuru gürültü içinde dünyanın vicdanına seslenen ve buyururcasına vicdanı uyandırmak isteyen tek bir ses gün geçtikçe daha yüksek perdeden duyuluyor. Filozof, edebiyatçı Kont Tolstoy'un sesidir bu.