Ahmed Arif ilk şiir kitabını Leyla Hanım'a adayacağını şu sözlerle dile getiriyor: "Sevgili canım, olağanüstü bir aksilik olursa, kitabım sana kalsın. Adını 'Uy Havar' yahut 'Suskun' koymakta serbestsin. Asıl demek istemediğim bir şey var, ama mecburum artık. Her hal ve şartta kitabımı sana ithaf ediyorum."
Hani anlatmaya üşeniyorum derim ya bazen; aslında o gerçek bir üşenme değil. Ne kadar uğraşırsam uğraşayım anlatamayacağımı bildiğimden, kendi kendime uydurduğum bir savunma mekanizması sadece.