"Hayırdır ne kaybettin?" diye bir ses işittim. O an istemsiz bir şekilde, "Her şeyimi." cevabını verdim. Zaten doğru da bir cevaptı. Her şeyimi kaybetmemiş miydim? Karşıdaki ses, "Her şeyini kaybeden bir insanın bir şeyler aramak aklına gelmez. Demek ki bulacağına inandığın bir şeyler var ki onları arayabiliyorsun."
Bugün biraz içime döndüm , kendimi sorguladım, etrafa baktım her bir insan yeni bir dünya gibiydi sanki. Bilemiyorum bu dünyaların yer çekiminini ama kendimin ki biliyorum, bildiğimi sanıp öğrenmeye hevesleniyorum.
Şu Kâmran'la evlenmek galiba iyi bir şey olucaktı. Çünkü yaşlarımız gittikçe büyüyor, onunla kavga çıkarmak fırsatı gün günden uzaklaşıyordu. Bir kerecik olsun saç saça, baş başa dövüşerek hıncımı çıkarmak için evlenmemizden başka çare kalmıyor gibiydi.