"Ayrılmalıyız" dedin - ben de, "Ayrılmak tek kişilik bir edimdir; ayrılmak isteyen, ayrılır" dedim.
Doğruydu da, tam doğru değildi: 'Bırakmak'tır asıl 'tek kişilik edim' olan; 'ayrılmak' ise, herhalde, her iki kişide de temelleri, nedenleri, yönelimi olması gereken bir şey - iki kişi, ayrılır(lar); buradaki tekil/çoğul farkı da sınırda duran bir fark: Örneğin üçüncü bir kişinin "onlar ayrıldı" demesi ile "onlar ayrıldılar" demesi arasındaki fark: birincisinde, 'ikisinin ayrılmış olmaları', ikincisinde de 'her birinin ötekinden ayrıldığı' gibi bir bilgi içeriği var - yani, birincisinde, ikisinden birinin ötekinden 'ayrı'lması yeterlidir, 'ayrıl'ma için; ikincisindeyse, ikisi birden, birbirlerinden 'ayrılır'lar - bu da, 'ayrılış'tır...
-Biz, artık, ayrı olabiliyor idiysek, sen ile ben arasındaki şu 'i l e', artık, yok, demekti.