ZEYNEP ALKAN
@zeynep_alkann
19 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Kitapta öncelikle ilgimi çeken şey hızlı bir akış seyretmesiydi. Bu hızlı akış romanı son derece yalın ve duru şekilde verilmiş. Dönemin Rusya'sı ile alakalı bize gerçekçi tahliller verilirken bu akış içinde çok güzel bir aşk hikayesi kitapta işlenmiş. Pyotr Andreyiç ve Marya İvanovna karakterlerinin dürüstlükleri, onurlu duruşları ve birbirlerine olan aşkları insanı etkilemektedir. Realist roman çizgisinde olduğum için bu romantik hava beni etkilese de bazı yerleri beni sıkmadı değil. Fakat romanda bunun dışında eleştirebileceğim pek bir şey yok. Romantizm akımının en başarılı eserlerinden biri olabilecek yetkinlikte çok güzel bir kitap.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Burjuva yaşamının sıkıcılığını, bayağı halini ve burjuva yaşamının toplumdan kendini soyutlayışını çok iyi veren kitap. Kitap burjuva yaşamının insanı zamanla ruhsuz ve hissiz bir hale getirdiğini bizlere göstermekte. Tüm bunların yanı sıra kitap bizlere insanın dünyada sahip olduğu en müthiş şeyin iyi ya da kötü duygular olduğunu söylüyor. Hırs, açgözlülük hatta hırsızlıktan doğan kötü duygular bile hissiz ve ruhsuz olmaktan iyi olduğu anlatılmakta. İnsanların yıllar içinde bazı duyguları kaybedebileceklerini anlatırken bir yandan da kaybedilen bu duyguların en küçük bir hadiseyle gün yüzüne çıkabileceği çarpıcı bir şekilde anlatılmış. Bu kitapta olaylardan çok olayları yaşayan karakterimizin duyguları dikkate alınarak okunması gerektiğini düşünüyorum.
Kitap gayet temiz, doğal ve akıcı bir üslupla oluşturulduğu için tek nefeste okunabilmekte. Kitapta hep bir yolculuk söz konusu bu yolculuklar yapılırken hep bir ölüm korkusu da okuyucuların kafasında. Beklenmedik ölümler yaşanırken insan kendine şu soruyu soruyor aslında hangi ölümü bekliyoruz ki. En çaresiz hasta olan kitaptaki yazarın babasının bile iyileşip ayağa kalkmasını bekliyor ailesi fakat öyle olmuyor. Tüm bu ölümler yaşanırken kitapta geçen beyaz at, beyaz gömlekli çocuk bunlar okuduğumuz romanı alıp bambaşka yerlere götürüyor. Geriye dönüşler ustaca verilmiş ve okuyucuyu sıkmayacak düzeyde az ve öz. Romanda aynı gerçek hayatta yaşadığımız gibi kimi zaman insanlığın artık kalmadığını düşünürken kimi zaman bu dünyada iyi insanlar da var dedirtecek türden doğal ve içten örnekler mevcut. Konusuna bakıldığında bu konu hakkında eğer otobiyografi değilse nasıl roman yazılabilir? demiştim fakat bir otobiyografi olmadığı halde bu roman bize hissetmemiz gereken hissiyatı en derinlerimize kadar yaşatmakta.
Kitap tek nefeste okuyabileceğiniz bir uzun hikaye tarzında. Kitabın ismi bana çok enteresan gelmişti. Kitabın ismini kitabı okuduktan sonra ne kadar başarılı ve yaratıcı olduğunu anlıyorsunuz. Kitaptaki tasvirler çok fazla değil fakat yazarın kurduğu dünyanın içinde kendinizi buluyorsunuz. Özellikle doktorun ruh tasviri çok güzel ve etkili bir biçimde anlatılmış. Bir kadının gururunu, bir insanın nasıl gözünün bir amaç uğruna kararabileceğini ve sadakatin bazen dünyada en zor şey olabileceği çok güzel bir şekilde verilmiş. Kitabın sonu vurucu ve bence olması gerektiği gibi bitirilmiş. Kısacası okunması gereken güzel hikayelerden biri Amok Koşucusu.
Acımak kitabı genel itibariyle sürükleyici, akıcı ve süratle okunabilecek bir kitap. Reşat Nuri Güntekin bu kitapta da diğer kitaplarındaki babacan bir öğretmen havasını bizlere hissettirmiş. Yazarımızın da bir öğretmenlik geçmişinin olması kitabı daha gerçekçi kılmakta. Ayrıca Reşat Nuri Güntekin kitapta toplumun yapısını ve toplum içindeki devlet kuruluşlarını çok iyi tanımış ve kitabında bunu bizlere yansıtmıştır. Örneğin kitapta geçen "Bilirsin ya bizde bir daire öbür daireye adeta düşman bir memleketin idaresi nazarı ile bakar." Bunun yanı sıra Zehra öğretmenin değişimini sağlayan babasının günlüğü son derece güzel ve etkilidir. Zehra öğretmenin değişmesini sağlayan kanımca günlüğü okurken de anlaşılacağı üzere babasına (en azından gençlik yıllarında) çok benzemesidir. Bu benzerlik Zehra öğretmeni etkiler ve zamanında babasının yaptığı hataların nedenini anlar. Aslında hiçbir hatanın körü körüne yapılmadığını ve her hatanın altında bu hataya neden olabilecek nedenler olabileceğini düşünmeye başlar. Böylece Zehra öğretmen hayatı boyunca neredeyse hiç tatmadığı bir duyguyu yani acıma duygusunu kazanır. Böylelikle kitabın en başında belirtildiği gibi Zehra öğretmen tek kusurunu da düzeltmiş olur. Bu acıma duygusu her insan için gereklidir fakat bir öğretmen için vazgeçilmezdir. Reşat Nuri belki de buna atıfta bulunmuş olabilir kitapta. Kitapta düzeltilmesi gereken tek bir nokta zannımca Zehra öğretmenin babasının günlüğünü okurken ruh tasvirine biraz daha yer verilmesi olurdu. Bunun dışında kitap oldukça başarılı ve tek oturuşta bitirebileceğiniz bir kitap.
