“Saçları rüzgârla dalgalanan minik, güzel kuzum. Ne zaman elimden Tutsan, bu dünyadaki kanatlarının elinden tutuyorsun ya işte o kanatları asla bırakma… Yüreğimde, ta derinlerimde Sana ait, uçsuz bucaksız bir bahçe var. Sonsuz sabrım, sana yetecek enerjim, seni üzenin karşısında duracak gücüm de…