Aynı yılların bir başka eğilimi, binalara yüce ilkelerin, değerlerin adını vermekti; ama annem yaptırdıkları apartmana "Hürriyet" ,"İnayet" ,"Fazilet" gibi adlar verenlerin, aslında bütün hayatlarını bu değerleri çiğneyerek geçirmiş kişiler arasından çıktığını söylerdi.
Hayatımın en mutlu ânıymış, bilmiyordum. Bilseydim,bu mutluluğu koruyabilir, her şey de bambaşka gelişebilir miydi? Evet bunun hayatımın en mutlu ânı olduğunu anlayabilseydim, asla kaçırmazdım o mutluluğu.
Yine de biri çıksa , nasılsın dese alışkanlıkla iyiyim diyeceğim. Kederli olduğum da söylenemez zaten. -Buna sebepte yok çünkü. Ne taze bir ölüye sahibim , ne felâket geçirenlerim var.
Dedim ya oturuyorum öylece . İyi ki etrafımda kalbimi tanıyanlar yok...