Zeynep Bakmaz Atsız
@zeynepbbakmaz
Hastalığı, hastalıkla yaşamayı, hastalıkla mücadele etmeyi kendi ağzıyla anlatan bir yazar... Kitaba başlama sebebim aslında bir psikoloji öğrencisi olmamdı. Başlamadan önce kitabın bana çok şey kazandıracağını hissetmiştim. Hislerimde hiçbir şekilde yanılmadım. Dolu dolu bir kitap... Dolu dolu bir hayat... Bazı yerlerde hüzünlenirken bazı yerlerde güldüm ama hep hakim olan düşüncem ise Kay'in çok güçlü bir kişiliğe sahip olmasıydı. Her ne yaşamış olursa olsun hiçbir zaman kendi başarılarından taviz vermemesi hep dimdik ayakta durması... Örnek alınması gereken insanlardan.
Kitabı okurken manik depresif hakkında pek çok bilgi sahibi oldum pek çok bilgi edindim. Kesinlikle tavsiye edebileceğim kitaplardan biri özellikle psikoloji öğrencisinin okuması gereken bir kitap.
Bir kitap bir insanın içine nasıl böyle işleyebilir? Nerden nasıl başlayacağımı bilmiyorum. Akıcılığını bir kenara bırakıyorum. İnsanın içine öyle bir işliyor ki sanki tüm bu olanları ben yaşamışım gibi hissettiriyor. O kadar duygu yüklü ki gözyaşlarımın akıp gitmesine engel olamadım. Bir kadın her şeye rağmen nasıl bu kadar güçlü kalabilir? Evladını kaybeden bir anne... Sen nasıl güçlü bir kadınsın Vera... İnsan nasıl o kadar kolay vazgeçebilir sevdiği bir insandan? İnsan sevdiğini o kadar kolay bırakamaz. Claire ya sen?.. Sen kitaptaki en mükemmel detaydın benim için...
Okunması gereken mükemmel kitaplardan biri
Okuduğum ilk polisiye romanıydı. O kadar heyecanlı ve akıcıydı ki nasıl bittiğini anlayamadım. Bu arada herkesin kesinlikle okumasını tavsiye ederim.
Kitabın içeriğine değinecek olursam; Gurney adında başarılı ve zeki emekli bir dedektif... Her şey üniversite arkadaşına gelen tehdit içerikli şiirler sonucu arkadaşının ondan yardım istemesiyle başlar. Gelen şiirlerden sonra birbirine benzeyen 5 cinayet... Kurbanlardan biri de Gurney'in arkadaşı Mellery... Katili tanımlamak için kelimeler yetersiz kalır desem yeri. Fazla zeki, fazla titiz, fazla dikkatli... Nasıl devam edeceğimi bilmiyorum çünkü kitabı okurken o kadar etkilendim ki bazen kendimi katili düşünürken buluyordum. Fazla dağıtmadan konuya devam edeyim. Katili öğrendiğimde kısa süreli bir şok yaşadım. Olanları bir araya getirmeye çalıştım ama kafamın içi karmakarışık. Katilin geçmişinde yaşadığı ve kendisinde travma etkisi yaşatan bir olay. Babasının(polis) eve sarhoş bir şekilde gelip annesini gœzleri önünde öldürme girişimi... Yaşadığı bu olay alkolik kişilere ve polislere kin duymasına sebebiyet vermiş. Yaşadığı olayın üzerinden uzun yıllar geçti. Bir şekilde kendini geliştirdi, zekasının farkına vardı alkolik kişileri, polisleri bulup öldürmeye başladı. Dedektif Gurney'in zekasından söz etmemek çok ayıp olur. Tabi etrafındaki insanların da bunda etkisi vardı ama dedektif mükemmel bir şekilde olayı çözmesi harikaydı.
Gerek okuduğum bölümden kaynaklı hep psikolojik çözümlemeler yaptım kitabı okurken. Katilin geçmişinde yaşadığı olayı ne kadar sevmemiş nefret etmiş olsa da aynı şeyi yapmış. Belki kadınlara karşı değil bir ailenin yıkılmasına sebep olmuş. Her zaman derim " nereye gidersen git, kendini ne kadar geliştirirsen geliştir geçmişin hiçbir zaman peşini bırakmaz." Her şeyden kaçarsın da geçmişinden
Kitabı okumaya başlarken büyük bir heyecanla başladım. Ama istediğim, beklediğim gibi değildi. Genel anlamda Livaneli'nin kalemini severim ama bu eseri pek hoşuma gitmedi. İstediğim, beklediğim bir son da değildi. Kitap tamamlanmamış hissiyatı verdi bana.
O kadar güzel o kadar akıcı bir kitaptı ki anlatmaya kelimeler yetersiz kalır. Yazar konuyu çok iyi işlemiş, okuyucuya çok güzel aktarmış. Kitabı okurken yaşadım resmen. Jane ve Rochester aşkını unutamıyorum. İnsan ancak bu kadar güzel sevebilirdi. Yeri ged ağladım yeri geldi şaşırdım ve yine yeri geldi mutlu oldum. Duygu geçişleri yaşadım resmen. Hayatıma damga vuran eserlerden biri oldu.
