"Kendine bak kendine; özüne, sözüne, benliğine. İlgilenme kimseyle, kim ne yemiş, ne giymiş bundan sanane. Sen kendini besle; bilgiyle, sevgiyle, şefkatle. Ancak o zaman ulaşırsın, insan olmanın erdemine."
Kimi zaman bir kitap okursunuz ve o kitap, içinizi tuhaf bir coşkunlukla doldurur ve paramparça olmuş dünyanın, hayatta olan tüm insanlar o kitabı okumadan bir araya gelmeyeceğini hissedersiniz.
Kimi zaman da insanlara söyleyemediğiniz 'Görkemli Izdırap' gibi kitaplar vardır, öyle özel ve nadir ve sizin olan kitaplardır ki, sevginizi ilan etmek, ihanetmiş gibi hissettirir...