Zeynep Hafsa
@zeynephafsaa
9 okur puanı
Haziran 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Kitabı ilk elime aldığımda çok akıcı bir şekilde okurum hemen bitiririm zannediyordum ama akmadı her biri farklı bir deneme olan kitapta edebiyat dili çok güzel kullanılmış, çok vurucu ve çok güzel cümleler var ancak hemen okuyup bitirebileceğim bir kitabı çok kere ara vererek okudum ne yazık ki Beni çok sarmadı kitap ama herkesin fikri farklıdır tabi ki
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kitabı ilk okumaya başladığımda Raif Efendi’nin sakinliği,sessiz oluşu, insanların ona karşı önyargılı oluşu çok dikkatimi çekmişti. Dışardan baktığımızda küçümsediğimiz insanların aslında iç dünyalarında yaşadıkları o kadar büyük şeyler olabiliyor ki. İşte Raif Efendinin de içinde fırtınalar kopuyor ama bunu asla dışarı yansıtmıyor. Kitap büyük bir aşk hikayesi aslında, çok geç kalınmadan okunması gereken
AyrılıkBidünyakitapgrubu
Ne mi yapacağım bundan sonra? Ayak izlerimi silmek için sana gelen yolları tersinden yürüyeceğim önce.Şiir okumayacağım bir süre. Hediyelik eşya satan dükkanların önünden geçmeyeceğim. Senin için biriktirdiğim yağmur suyunu bir gül ağacının dibine dökeceğim. Yeni bir yanlışlık yapmamak için telefonlara çıkmayacağım. Ardı kuş resimli aynalar arayacağım mahalle pazarlarında,gençliğimi anımsamak için. Emekli kahvehanelerinde yaşlılarla konuşarak sonumu görmeye çalışacağım. Fotoğraflarını güneşe koyacağım bir an önce solsun diye. İçinde ay ışığı, iğde kokusu ve begonvil bulunan tüm resimleri duvarlardan indireceğim. Mican türküsünü asacağım yerlerine. Falcı kadınlara inanmayacağım artık. Trafik polislerine adres sormayacağım. Geleceğe ışık düşüren bir gülüşle gülmeyeceğim kimseye. Feseleğenden başka çiçek koymayacağım penceremin önüne. Büyük kentlerin varoşlarında çırpınan üç milyon yurtsuza evimi açacağım. Nerde bir kayıp, bir faili meçhul varsa bıraktığı acının yanına resmini asacağım. Şaşırma yetimi korumak için yeni aşklar bulacağım kendime…..
Ne yapacağımı sanıyorsun ki,tenin tenime bu kadar sinmişken, ömrüm azala azala akarken önümde;gittiğin gerçek bu kadar herkese benzerken… Senin korkularını,benim inceliğimi doldurup yüreğime,bıraktığın boşluğu yonta yonta binlerce heykelini yapacağım……..
Ayrılık ne biliyor musun ? Ne araya yolların girmesi, ne kapanan kapılar, ne yıldız kayması gecede, ne güz, ne ceplerde tren tarifesi, ne de turna katarı gökte…. İnsanın içini dökmekten vazgeçmesi ayrılık. İpi kopmuş boncuklar gibi yollara döktüğü gözlerini,birer damla düş kırıklığı olarak toplaması içine. Ardında dünyalar ışıyan camlar dururken duvarlara dalıp dalıp gitmesi. Türküsünü söyleyecek kimsesi kalmamak ayrılık. Ödünç sesle konuşan bir kalabalık içinde kendi sesiyle silinmek. Birdenbire büyümesi, gülüşü artık yaprak kıpırdatmayan bir çocuğun. İnsanın yaşlandıkça kendi kuyusuna düşmesi. Bir kadının yatağına uzanan kül bağlamış gövde. Saçına rüzgar,sesine ışık düşürememek kimsenin. Parmaklarını sözüne pınar edememek. Uzaklarda bir adamın üşümesi,bir kadın dağlara daldıkça. Işıklı vitrinlere bakmadan geçmek çarşılardan. Çiçekçilerden uzağa düşmesi insanın yolunun. Evlerle sokaklar arasında bir ayrım kalmaması. Ayrılık yağmurdan vazgeçiş,sudan üşüme ;yalnızca gölge vermesi ağaçların. İyiliğin küfre dönmesi ayrılık. Güneşin bir ceza gibi doğması dünyaya. Başını alıp gitmek gibi bir geri dönüş. İki adımından birisi insanın.Sevincin kundakçısı,hüznün arması.Süreğen korkusu inceliğin. Ayrılık o küçük ölüm,usta dokunuşlarla bizi büyük ölüme hazırlayan.