Dişlerimle, şafağı sökmek isterken karanlığın göğsünden;
Gün ağarıyordu saçlarıma,
Tel tel,
Raylarımdan çıkıyordum,
Vagonlarım kopuyordu bir biri ardına,
Savruluyordum...
" Yile , bugün sana söylediklerimin hepsini iyice yaz aklına. İnsan olmak vicdan ister, senin için yaptıklarımı ileride bana geri ödemen için söylemiyorum bunu sana, senden tek istediğim ileride beni görmeye gelmen , tıpkı benim dördüncü amcama yaptığım gibi. Bu bana yeter de artar bile. Yaşlanıp öleceğim ,seni yetiştirdiğim günleri hatırladığın zaman içinde bir yer acırsa , birkaç damla gözyaşı dökersen , işte bunlar bile beni çok mutlu etmeye yeter...