Zeynep uçak
@zeynepucaak
Bedenlere hapsedilmiş özgür ruhlarız hepimiz
19 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
1984 korku ütopyası olarak geçiyor. Yani biz feslefe dersinde öyle işlemiştik. Ancak ütopyanın gerçekleşmesi imkansız bir düşünce olduğunu bildiğimize göre ben bu kitabı ütopya olarak nitelendirmiyorum. Çünkü bu kitabı okuyan herkes bir şekilde günümüz ile kıyaslamış ve günümüze benzer bir şeyler bulmuştur illa.
Biraz spoi olabilir!
Kitapta dünya Okyanusya, Avrasya ve Doğu Asya olmak üzere 3 ülkeye ayrılmış. Bir ülkeden başka bir ülkeye geçmen yasak. Herkesin evinde, iş yerlerinde ve meydanlarda tele-ekranlar var. Bu ekranlardan sizi istedikleri gibi izleyebiliyor ve herhangi yanlış bir şey gördüklerinde yok oluyorsunuz. Adınız her yerden siliniyor size ne yapıldığını ise meçhul. Okyanusya'da bir parti var, bu partinin başında ise Büyük birader var. Her şeyi o yönetiyor. İnsanlara büyük biraderin onları gözetlediği aşılanıyor heryerde "Büyük birader sizi izliyor." sloganları var. Düşünce suçu en büyük suç. Bizim şu zamanda düşündüğümüz çoğu onlarda düşünce suçu oluyor. Tarih yanlış anlatılıyor, parti tarihi kendi istediği gibi şekillendiriyor. Kitaplarda aynı şekilde öyle. Her yıl sözlükten sözcükler eksiliyor insanların bu şekilde kelime dağarcığını kısıtlamaya çalışıyorlar.
Kısaca anlatmaya çalıştım kitabı. Çok korkunç değil mi? George Orwell bizi uyarmış aslında bu kitapta. İnsanlığın gidişatı konusunda. Özgürlüğün, adaletin, barışın sadece kelime olarak kalmamasını umuyorum bu hayatta. Herkesin okuması ve okutturulması gereken bir kitap.
Reklam
Açıkçası kitabı okumaya başladığımda o kadar etkileneceğimi düşünmüyordum. Werther ah Werther bu 259 sayfanın her sayfasında hissetim acılarını nasıl bir aşktır bu dedim kendi kendime. Bu kitapta Werther'in zihnine gireceksiniz onun karşılıksız aşkının acılarını okuyacaksınız. Unutamayacağım bir kitap olarak kalacak daima
Kitabın güzel olduğunu duyup almıştım ama bu kadar etkileneceğimi tahmin etmezdim. Dorian'nın o başlardaki masum halleri sonralarında ise kıskandığı portresi ile hayatının değişmesi çok güzel anlatılmış. Bir kıskançlık duygusu insanın başına çok büyük şeyler açabilirmiş kıskanılacak olan insanın kendi portresi olsa bile...
Franz kafka'nın okuduğum ilk kitabıydı. İlk başlarda anlamadım ciddi ciddi böceğe dönüştüğünü kavrayınca şaşırdım. Kitap bitince düşündüm bizde Gregor gibi olabiliriz. Evet, bir böceğe dönüşmeyiz belki ama sabah uyandığımızda eskisi gibi olmayabiliriz. Elimiz ayağımız tutuyor değil mi? Belkide bir daha tutmayabilir. Peki böyle bir durumda bizim yanımızda olacak kişiler var mı acaba? Yoksa hepsi iyi gün dostu mu? Bu kitap bana etrafımızdaki insanların bizi her türlü kabul edip etmediğine emin miyiz sorusunu aklıma getirdi. Herkesin okuması gereken bir kitap bence
Keşke okumasaydım. Bıraksaydımda kalsaydı keşke. Marie lu beni çok hayal kırıklığına uğrattı. Ben son sayfalara doğru hepsinin ölmesini beklerken olan şey... Kitap iki kardeşle başladı bir nevi, öyle de bitti. İkinci kitapta Adelina'dan nefret etmiştim daha doğrusu sevmemiştim çünkü intikam almaya çalışırken o da kötü bir insan oldu ama sonra biraz düşündüm aslında onu bu hale getiren o içindeki karanlıktı, bir elit olmasıydı. Çok büyük bir fedakarlık yaptı Adelina. Unutamayacağım ama aynı zamanda böyle olmaması gereken bir son oldu. Bütün elitlerin o ölüler diyarında olması gerekirdi. Yinede güzel bir maceraydı.
Reklam