Ne demişti Paulo Coelho:
Eğer bir gün yolunuzu kaybederseniz bir çocuğun
gözlerinin içine bakın...
Çünkü bir çocuğun bir yetişkine öğretebileceği her zaman üç şey vardır:
Nedensiz yere mutlu olmak,
Her zaman meşgul olabilecek bir şey bulmak
ve
Elde etmek istediği şey için var gücüyle dayatmak.
Şimdi kim bilir henüz izlemediğim ve izlesem hayatımı değiştirecek hangi filmler, henüz okumadığım ve okusam hayatımı değiştirecek hangi kitaplar vardır dünyanın bir yerlerinde beni bekleyen…
Annem mi haklıydı yoksa Teğmen Dan mı, bilemiyorum. Herkesin bir kaderi mi var, yoksa rüzgara kapılmış gibi tesadüfen oraya, buraya mı sürükleniyoruz? Belki ikisi de aynı anda oluyor...