Bu kitabı okumayan bir insan kendine olur demesin, edebiyatla ilgileniyorsanız mutlaka okumalısınız. Başından sonuna dram, korku, dehşet içeren ama sonunda yine insanın özüne döndüren bir kitap.
"Marco, Ramos, Adeo ve diğerleri...Kısa bir andı, çok kısa bir andı ama büyüdük. El ele tutuşup gözlerimizi kapadık. Türküler söyleyerek, üzerimize gelen hançerli adamlara doğru yürüdük."
"Ben yaşamak isterdim. Her akşam evimizin küçük salonundaki odun ateşinin yanında, babam annem ve kız kardeşimle oturup, beraber söylediğimiz şarkıları söylemeye devam etmek isterdim. Babamın kış için odun keserken biden durup, yavaşça mendiyle alnını silmesini, annemin tencereleri dizerken arada bana bakıp gülümsemesini tekrar tekrar görmek isterdim ve dostum Fabrios'la her yaz o en büyük meşhur kayadan, mahallenin diğer çocuklarıyla birlikte mavi dereye atlama yarışı yapmayı, güneşi, kışı, dalgaları, rüzgarı yeniden hissedebilmeyi..."