zeyn
@zeynqr
Ağır ağır ölürler; okumayanlar, müzik dinlemeyenler, vicdanlarında hoşgörüyü barındırmayanlar. Pablo Neruda
Lise 1
17 okur puanı
Haziran 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Suç işlemek bir hastalıkken suç işleyeni öldürmek tedavi midir? Bu soruya karşın Victor Hugo'nun cevabı ''Hayır'' oluyor. İdam, sadece idam mahkûmuna bir ceza değil o mahkûmun arkasında bıraktıklarına da birer cezadır, örneğin eşine veya kızına. O halde bu masumları da cezalandırmak adalet mi oluyor? Victor Hugo'nun cevabı buna da ''Hayır'' oluyor. Peki ya İdam edilenleri şenlik varmışçasına Gréve Meydanında toplanıp izleyen halka ne demeli, başkalarının acılarından tatminiyet bulmak ve mutlu olmak mı?
Reklam
Cehalet mutluluğu mu getirir? Evet, “Bir insanın siyasi açıdan mutsuz olmasını istemiyorsan, bir meseleyi iki farklı açıdan sunma ki kaygılara kapılmasın; tek bir açıdan sun. Daha da iyisi, hiçbir açıdan sunma. Onları yanmaz verilerle dolduracaksın, 'gerçekleri' boğazlarına tıkıştıracaksın, öyle ki kendilerini tıka basa doymuş ama onca veri sayesinde kesinlikle 'zeki' hissedecekler. O zaman, düşündükleri hissine kapılırlar... Hareket etmedikleri halde hareket ediyormuş gibi hissederler. Ve mutlu olurlar, çünkü o türden gerçekleri değiştirmez.” Ama Montag'a sorulan ''Mutlu musun?'' sorusuna karşın her ne kadar ''Elbette mutluyum.'' diye cevap vermek istese de bu soru onu yanlızca düşünmeye sevk eder, ve der ki: “Mutlu olmamız için gerekli her şeye sahibiz, ama mutlu değiliz. Bir şey eksik. Etrafa bakındım. Ortadan kaybolduğunu kesinlikle bildiğim tek şey, on-on iki yıldır yaktığım kitaplardı. Bu yüzden, kitapların faydası olabilir diye düşündüm.“ Bunun üzerine kitaplarda ne olduğunu merak eder ve kitapları yakabilirsiniz ancak fikirleri yakamazsınız vecizesi ile Montag'ın Kitâb-ı Mukaddes haline gelmesini görürüz ve kitapları basabilecekleri bir dünyaya uyandıklarında bu yeni dünyayı hafızalarda olan kitaplarla şekillendirmeleri umuduyla kitabı bitirmiş oluruz.
Büyük beklentilerle başladığım bir kitaptı, beklentilerimi tam olarak karşılamadığı için hayal kırıklığına uğradım. Belki yanlış zamanda okumuş olduğum bir kitaptır ve ilerleyen zamanlarda okursam sevebileceğim bir kitap olabilir diye düşünüyorum. Bilinç akışına fazlaca yer verildiği bir yazıydı, sayfalarca betimlemeler vardı. Kitabın dilindeki akıcılık bana yeterli gelmedi aynı zamanda çok fazla cinselliğe yer verilmiş ve bir noktada bu durumdan rahatsızlık duymaya başladım bununla beraber Zebercet'i nispeten geçmişini ve karşılık bulamadığı beklentileri ile tanıyoruz. Kitabı okurken yazarımızın hissettirmek istediği duyguları tam olarak hissedebiliyoruz, tabir-i caizse Zebercet ile birlikte ben de bunalıma girdim, kitabı okurken yoruldum.. Buna rağmen "özgürlüğün getirdiği çaresizlik"i mükemmel şekilde işlemiş olan bir kitap.
-
''Dayanılacak gibi değildi bu özgürlük''
Sözde dindarların yapabildikleri tek şey dini sömürebilmektir, aynı şekilde kendi menfaat uğruna inançlıları da sömürürler. Sözde dindarlar bununla kalmaz, Din içinde gizli örgütler kurarlar daha sonra elde ettikleri güç otoritesini yine inançlılara karşı uygularlar. Kimi noktada devlet iradesine de karışırlar. Belki de bu kitap da olduğu gibi Başrahibin inançlı bir kadına emrettiği üzere işlenen cinayetler ve bu bilinmezliği çözmeye çalışan Commissario Brunetti, Başrahibin korkutmuş olduğu Vice-Questura tarafından durdurulmaya çalışılabilir.
