''İnsan içinde bulunduğu umutsuz koşullarda bazen bir zinciri bir saç teliyle koparabileceğini sanır.''
-
"İnsanların hepsi belirsiz bir süre için ertelenen ölüm cezasına mahkûmdurlar."
-
"Ellerini yıkamak makul olsa da kanın akmasını önlemek daha iyi olacaktı.''
Suç işlemek bir hastalıkken suç işleyeni öldürmek tedavi midir? Bu soruya karşın Victor Hugo'nun cevabı ''Hayır'' oluyor. İdam, sadece idam mahkûmuna bir ceza değil o mahkûmun arkasında bıraktıklarına da birer cezadır, örneğin eşine veya kızına. O halde bu masumları da cezalandırmak adalet mi oluyor? Victor Hugo'nun cevabı buna da ''Hayır'' oluyor. Peki ya İdam edilenleri şenlik varmışçasına Gréve Meydanında toplanıp izleyen halka ne demeli, başkalarının acılarından tatminiyet bulmak ve mutlu olmak mı?
"Bize hiçbir şey yapmadılar sadece bizi en mutlak anlamdaki hiçliğin içerisine yerleştirdiler, çünkü insan ruhu üzerinde hiçlik kadar ağır bir baskı uygulanamaz."