Çok iyi tanırdım,bu türden insanları başarısızlıkla,kötülükle en küçük bir olumsuzlukla bile yüzleşmek istemezlerdi.Hatta olumsuzluğun var olduğunu da kabul etmezlerdi.Kendiler iyi oldukları zaman bütün dünyanın da iyi olacağını zannederlerdi. Üstelik hayat sürekli olarak onları düzeltmesine rağmen vazgeçmezlerdi bu aptalca iyimserliklerinden.