Zeynep Şen
@zeyyyyyn
lağımlaranası ya da beyoğlu
Şu anda okuduğu kitap
çok geçmeden, kurduğun hayaller, kuma bulanıp ağırlaşan bir su sızıntısı gibi, akacak eğim bulamayıp durgunlaşıyor, bir çukurda birikip çürüyor.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
doğrulup dizlerimi tuttum ve herkesin bu kadar kötü oluşuna ağladım
ben, işçi. inşaat işçisi değilim ben. taşçı değilim. duvarcı değilim. ihtiyarın sesini duyar gibi oldum: bir meslek edin, özel biri ol. aman, baba. yirmi yaşında bile değilim, biraz zaman tanı
yağmurun eğik çatıyı dövdüğü bir gece yüce bir ruh girdi hayatıma sonsuza dek. o bana insandan ve dünyadan, sevgiden ve bilgelikten, acıdan ve suçtan söz ederken kitabını elimde tutup titredim, asla eskisi gibi olmayacağımı biliyordum. Fyodor Mikhailovich Dostoyevski’ydi adı.
