Üzümün Kardeşliği

8,4/10  (5 Oy) · 
17 okunma  · 
4 beğeni  · 
561 gösterim
Sekiz-dokuzu arka taraftaki yeşil çuha örtülü masada toplanmıştı. Yukardan sarkıtılmış lamba iskambil oynayan beş kişiyi aydınlatıyordu. Diğerleri masanın çevresinde dikilmiş, birbirlerine laf çakıyorlardı. Seyredenlerden biri de babamdı. Huysu, mendebur, buruk bir sigorta emeklileri grubu; gergin, hırlayıp duran kötü niyetli ihtiyar hergeleler; buruktular ama acımasız zekalarının, bozuk ağızlarının ve paylaştıkları dostluğun deneyiminin derinliğinden konuşan yaşlı bilgeler yoktu. Zamanın tükenmesini beklerken vakit öldüren sıradan yaşlı insanlar sadece. Babam da onlardan biriydi. Şok etkisi yaptı bende bunu hissetmek. Kendi türlerinin arasında görünceye kadar öyle algılamamıştım onu. Etrafındakilerden de yaşlı göründü gözüme birden.
  • Baskı Tarihi:
    2003
  • Sayfa Sayısı:
    159
  • ISBN:
    9789758441723
  • Çeviri:
    Avi Pardo
  • Yayınevi:
    Parantez Yayınları
  • Kitabın Türü:

Kitaptan 3 Alıntı

Bilal Aydın 
06 Şub 2015 · Kitabı okudu · 9/10 puan

Askerlik muayenesi için Sacramento Hastanesi'ne başvurmamı isteyen bir mektup aldım. Çürüğe çıkardılar beni. Astımım vardı. Bronşitlerim iltihaplıydı.
Gerekli bilgileri halk kütüphanesinden aldığım kitaptan edindim. Astım öldürücü müydü? Olabilirdi. Olsun. Dostoyevski'nin sarası vardı, benim astımım. İyi yazmak için vahim bir hastalık elzemdi. Ölümle baş etmenin tek yolu.

Üzümün Kardeşliği, John Fante (Sayfa 60)Üzümün Kardeşliği, John Fante (Sayfa 60)
Bilal Aydın 
06 Şub 2015 · Kitabı okudu · 9/10 puan

Küfür utandırdı babamı, çünkü onun için 14 yaşındaydım hâlâ, zorla turlarına çıkardığı çocuk; olgun dostlarının bayağılığından korumak istiyordu beni.

Üzümün Kardeşliği, John Fante (Sayfa 40)Üzümün Kardeşliği, John Fante (Sayfa 40)
Bilal Aydın 
06 Şub 2015 · Kitabı okudu · 9/10 puan

Çarşıya yürürken babamla gurur duyuyor, içten içe gülüyordum. Ölebilirdi, ama ne çıkardı? Dostoyevski ölmüştü, ama yüreğimde yaşıyordu hâlâ.

Üzümün Kardeşliği, John Fante (Sayfa 132)Üzümün Kardeşliği, John Fante (Sayfa 132)