Zehra Aydin
@zeze1905
Ruhumun bile mecali kalmadı
Belki de Tanrı, o yöneticilerin ilahlıklarını sağlamlaştırmak ve kurbanlarını soyup soğana çevirmelerini kolaylaştırmak için yaratılmıştı.
Sonuç olarak o zamana kadar kendimi tanımadığım ve dünyanın düşündüğüm kadar bir güce ve anlama sahip olmadığı anlaşılıyor; var olan güç de artık gecenin karanlığı tarafından hükümsüz bırakılıyordu. Keşke geceye bakmayı, eğlenmeyi ve sevmeyi öğrenmiş olsaydım!
Vücudumun merkezinde sürekli bir alev yanmasına ve bir mum gibi beni eritmesine rağmen, hayatım hep soğukta, sonsuz karanlıkta olageldi.
Hayatta, tıpkı ağızdaki uçuk gibi, ruhu yalnızlık içinde kemiren ve tüketen bazı yaralar vardır.
Sizin başkalarına karşı duyduğunuz güvensizlik bile, benim kendime duyduğum güvensizlikten daha büyük değil, beni siz böyle yetiştirdiniz.
