Ezgi Dölek Atan
@zeze806
125 okur puanı
Ağustos 2017 tarihinde katıldı
Kalbimi sızlatan bir kitap oldu . Çok etkilendim . Annemi ve ailemdeki anneleri, kendi anneliğimi düşündüm sık sık. Annelik rolünün ve duygusunun da kesinlikle kültüre göre şekillendiği düşüncem daha da pekişti. Yazarın sık sık duygularını ve düşüncelerini anlatması beni hiç sıkmadı, aksine insani olarak çok etkilenerek okudum.
Kitap bitikten sonra yazarın diğer kitaplarına bakayım dedim çünkü kendisini ilk kez okuduğumu sanıyordum. Bir de baktım ki 4-5 yıl önce okuduğum Postane Günlükleri de yazarın kitabıymış. Hem isimlerinin bize göre çok farklı olması hem de o kitaptan hiç keyif almamış olmam nedeniyle şok geçirdim. İki kitabı yazan aynı kişi olamaz dedim ama Postane Günlükleri’ni bu kitaptan sonra tekrar okuyacağım
Reklam
Kitap çok sürükleyiciydi amaaaa kitaba ismini veren DİP kısmı ve kitabın sonu çok eksikti, yarım kalmıştı . Kitabı hüzünlü bitirdim. Olay farklı, ilgi çekiciydi. Devrimi ve devrimcileri çok iyi bilen Uyurkulak’ın da ilk kitabından bu yana fikirlerinin değiştiğini hissettim ( hepimiz gibi ).
Çok güzeldi çok. Bir sürü alıntı yaptım. Bazı yerlerde evet ya ben de böyle düşünüyorum, hissediyorum diyorsun bazı yerlerde ben neden bunu düşünemedim , ne güzel düşünmüş diyorsun. Verdiğim her bir kuruşu helal olsun vallahi .
Yakın bir süre önce Tiamat’ı okumuştum. Bazı kısımları çok karışıktı. Tiamat gibi Amat’ın da gemide geçen bir kitap olduğunu duyunca bir ürkmüştüm ama kesinlikle Amat daha akıcı. Puslu Kıtalar Atlası’nda olduğu gibi Amat’ta da İhsan Oktay Anar beni bambaşka bir dünyaya aldı, götürdü. Kitabın etkisinden bir süre çıkamayacağım gibi geliyor. İhsan Oktay Anar’ın kalemini çok seviyorum. Zorları kolaylaştırmasını çok seviyorum. Okumayı düşünlere tavsiye ederim :)
Sevgi Soysal’ın okuduğum ilk kitabı.
Gerek kapaktaki kendisinin resminden gerekse kitabı okumadan önce baktığım hayat hikayesinden ; naif bir metin okuyacağım hissine kapılmıştım.
Amaaaaa yazar toplumu sosyolojik açıdan öyle güzel analiz etmiş ki , gayet olduğu gibi yani hayat gibi bir metin çıkıyor karşınıza , bazen kaya gibi bazen su gibi.
Günlük bir olay merkeze alınarak birbirini bir şekilde tanıyan insanların hayatlarını incelemiş.
Bence okunması gereken bir kitap.
Kendisini de yattığı yer incitmesin .
Reklam