Yıpranmış bir çorap giymek insanı fakir yapmazdı. En büyük zenginlik; seni anlayan, kusurlarınla kabul eden, saçmalıklarına birlikte gülebildiğimn bir arkadaşa sahip olabilmekti.
Bu şehirde seni düşünen birileri var. Kendini hatırla. Sesini duy. Kalbini hisset. Ve sonuna kadar koşmaya devam et. Takılıp düştüğünde kendini tekrar kaldırmayı unutma! Ne yaşarsan yaşa, umut hep kalp hizasında.
“Eğer ki birlikte olmadığımız yarınlar olursa şunu her zaman hatırla:
İnandığından daha cesur ,
göründüğünden daha güçlü,
düşündüğünden daha zekisin .
Fakat en önemlisi, ayrı düşsek bile…
ben her zaman seninleyim.”