Zehra Torun
@zhrtorun
Bir Deniz Fenerinin Işığında Süzülen Sıcacık Bir Hikâye...
Sarpıncık Feneri, sadece bir deniz fenerinin hikâyesi değil; o fenerin ışığında hayata tutunmaya çalışan mübadil bir ailenin, denizin tuzu ve rüzgârın sertliğiyle harmanlanmış sessiz çığlığı gibi. Fırat Sunel, 1938 yılının Karaburun'unda, II. Dünya Savaşı'nın karanlık gölgesi altına sığınan bir çocukluğu o kadar sinematografik bir dille anlatıyor ki, sayfaları çevirirken burnunuza gelen o iyot ve kekik kokusuna engel olamıyorsunuz.
Kitap, mübadelenin getirdiği o bitmek bilmeyen gurbet hissini, üç kardeşin arasındaki saf ve naif bağlılık üzerinden, ajitasyona kaçmadan iliklerinize kadar hissettiriyor. Bir diplomatın kaleminden çıkmış olmasının verdiği derinlikle, savaşın ortasında bile sönmeyen insancıl bir umudu ve karşı kıyıya uzatılan yardım elini hatırlatıyor. Eğer siz de kalabalıkların uzağında, bir deniz fenerinin mağrur yalnızlığında, tarihin hüzünlü ama bir o kadar da onurlu sayfalarında kaybolmak isterseniz, bu duru anlatım tam size göre. Devamı gelmeli dedirten, bittiğinde ise sanki o fenerin ışığı sönmüş gibi boşlukta bırakan, yüreğe dokunan bir yolculuk.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Oscar Wilde’ın Dorian Gray’in Portresi, ilk başta zarif ve büyüleyici bir dünyanın kapılarını aralıyor gibi görünse de, aslında baştan sona yavaş yavaş kararan bir ruhun hikâyesini anlatıyor. Dorian’ı ilk tanıdığımızda o kadar saf, kırılgan ve hayran olunacak biri ki, insan onun kötü birine dönüşebileceğine inanmak istemiyor. Ama zamanla anlıyoruz ki güzellik her zaman iyilikle bir arada yürümüyor. Özellikle Lord Henry’nin fikirleri Dorian’ın içindeki o karanlık kıvılcımı tetikliyor. Gençlik, güzellik, haz ve özgürlük üzerine söylediği şeyler önce kulağa çekici geliyor ama işin iç yüzü çok başka.
Roman ilerledikçe Dorian’ın dışı hep güzel kalıyor ama içi gitgide çürüyor. İnsanlardan uzaklaşıyor, yaptığı kötülükleri umursamamaya başlıyor, hatta sonunda bir cinayet işleyip onu bile soğukkanlılıkla örtbas edebiliyor. Portre ise onun bu içsel değişimini adım adım bize gösteriyor. Aslında bu tablo, Dorian’ın vicdanı gibi. Ne kadar bastırsa da, ne kadar saklasa da, gerçekleri yok edemiyor. En sonunda ise kaçışın olmadığını anlıyoruz. Çünkü insan kendinden saklanamaz. Ruhundaki çürümeyi ne kadar halının altına süpürse de, o bir gün mutlaka ortaya çıkıyor. Dorian'ın da sonu bunu çok net bir şekilde gösteriyor.
Bu roman bana şunu çok güçlü bir şekilde hissettirdi: Görüntüye, dış güzelliğe, hazza ne kadar sarılırsak sarılalım, eğer içimizde olanı görmezden gelirsek, bir gün onunla yüzleşmek zorunda kalırız. Dorian aslında kendini yavaş yavaş yok etti ama bunu yaparken hep göz kamaştırıcı görünmeye devam etti. O yüzden romanın büyüsü de burada zaten. Çok gösterişli bir yüzeyin altına gizlenmiş bir trajedi anlatılıyor. Okudukça hem etkilendim hem de rahatsız oldum — ama tam da bu yüzden çok gerçek geldi.
"Benim yaşadığım bu değişim, hiç Kafka'nın Değişim'ine benzer mi?"
Ayşe Şasa’nın Delilik Ülkesinden Notlar kitabı, bir insanın ruhsal dönüşümünü, inanç yolculuğunu ve bu süreçte yaşadığı zorlukları etkileyici bir şekilde anlatıyor. Kitap, okuyucuyu hem derin bir sorgulama alanına çekiyor hem de içsel bir yolculuğa davet ediyor.
Şasa, şizofreniyle mücadele ederken yaşadığı deneyimleri son derece içten bir dille paylaşmış. Bu ruhsal yolculuğu, okuyucuya “Gerçekten hayatı nasıl algılıyorum?” sorusunu sorduruyor.
Delilik Ülkesinden Notlar’ı, kendi içsel yolculuğunda bir rehber arayan, modern hayatın ve tasavvufun kesişim noktasında sorularına cevap bulmaya çalışan herkese öneririm. Şasa’nın samimi ve etkileyici anlatımı, okuyucuyu hem kendisiyle yüzleşmeye hem de inancın derinliklerinde bir yolculuğa çıkmaya teşvik ediyor.
Kitap boyunca işlenen ana mesajlardan biri, hayatın hangi döneminde olursak olalım değişimin mümkün olduğudur. Şasa, bunun altını şu sözleriyle özellikle çiziyor:
"Modern psikoloji insanın karakterini 7 yaşına kadar şekillendiğini söyler. Oysa benim 40 yaşımdan başlayarak gösterdiğim öyle bir değişim var ki kuru akılla mantıklı izah edilecek bir şey değil."
Ayşe Şasa’nın yaşadığı bu değişim, hiç Kafka'nın Değişim'ine benzer mi?
"Hayretinizin ve şifanızın daim olmasını diliyorum."
Hepimizin zor zamanlarda yaşadığı öfke, kaygı ve umutsuzluk gibi duygularla baş etmek zor olabilir. Büyük Duygular kitabı, bu karmaşık duyguları inkâr etmek yerine kabul edip yönetmenin yollarını gösteriyor. Bilimsel araştırmalarla desteklenen öneriler, pratik ve kolay uygulanabilir. Özellikle çizimlerle zenginleşen anlatımı, kitabı eğlenceli ve ilgi çekici hâle getiriyor. Eğer kendinizi duygusal olarak yorgun hissediyorsanız, bu kitap size güçlü ve anlamlı bir rehberlik sunacaktır.
Keyifli okumalar..
"Anlaşılır bir biçimde söylemiyorsanız, anlamamışsınız demektir." Kitabın sonlarına doğru bu alıntıya yer veriyor yazarımız eserinde. Tıpkı bu şekilde de kitabını ele alıyor. Kısa, net ve sade bir şekilde açıklıyor deneme yazmanın temellerini. Sadece deneme yazmak isteyenler değil yaşamı gereği yazmak ile uğraşan herkesin okuması gereken bir kitap. Kuralların basitliği bizi aldatmasın önemli olan bu kurallara uyarak yol alabilmek. İşte o zaman iyi bir yazı kaleme almış oluruz. Kitapta, deneme nasıl yazılır, yazarken dikkat edilmesi gerekenler, noktalama ve imla nasıl kullanılmalı hatta dilbilgisi bilmenin ne kadar önemli olduğuna değiniyor. Ayrıca öğrencilerin sınavlarda yapmaları gereken ve yapmamaları gerekenlere de değinilmiş. Ve kitapta her bölümün sonunda kilit noktalara yer veriliyor bu da ayrıca konuyu daha iyi pekiştirmemize olanak sağlıyor. Yazmak gibi bir hedefi olanların okuması gereken bir kitap.
