Zira aşk, savunulduğu kadar insan tabiatına yabancı ve aykırı olmuş olsaydı yani hayali bir kuruntudan ibaret olsaydı, gelmiş geçmiş tüm şairler tarafından böylesine yorulmak bilmez bir gayretle anlatılmaz ve insanlık tarafından eksilmeyen bir iştirakle kabul görmezdi ; değil mi ki hakikat bakımından yoksun şey, sanatsal bakımdan güzel olamaz.