Rshrtgn
@zrm_
Galibaa biraz boş yaptım hxwjhxjwjzjw
Eeew öncelikle boş yapabilirim biraz dhdjajsjwj öyle ya canım sıkıldığı için yazma isteği duydum.Her neyse kitap çok normal başladı işte deliler hastanesindeler falan bu normal çünkü herkes deli şuan normal insan var mı yok bence neyse işte bir tane doktor var geliyor hastanın biriyle aşırı samimiyet kuruyor aslında bence bu durum çok hoş bir şey çünkü hani doktorun rütbesi neree delinin rütbesi nere tabi bu benim için değil genelleme olarak düşünce böyle işte sonra bunlar arkadaş falan oluyorlar herkes doktor aklını yitirmiş falan diyor sırf bir deliyle arkadaşlık kurduğu için bence o adamın deli muamelesi görmesindeki etken de zaten bastırılmış duygular ve suçluluk içgüdüsü yani bence o adam deli değil neyse sonra bu doktoru arkadaşı alıyor mal adam seyehate falan çıkarıyor neymiş de hastaymış iyileşmesi kafasını dinlemesi lazımmış falan yav he he ondan sonraa bu salak bu doktoru götürüyor boş boş gezdiriyor ilk zamanlar doktor aşırı sıkılıyorr hasta numarası falan yapıyor çok fazla sonra bunlar dönüyorlar doktorun bı bu arkadaşı bir de bir tane daha var işte çalışma hastasın falan diyorlar geri doktor bunlara sert çıkıyor bu arada seyehate götüren arkadaşı da doktor (bence Covid-19 zamanında doktor olmuş hihh) neyse işte geri bu doktor çok sert çıkışığı için pişman oluyor ikisinden de özür diliyor sonraaa öbür arkadaşı diyor buna benimle gel sonra onu arkadaşı olan delinin kaldığı odaya götürüyor ve adama sen burada bekle diyor ama adam aslında doktora tuzak kurmuş yani kaydını yaptırmış o deliler hastanesine şrfsz neyse bu adama kıyafet yatak falan veriyorlar sözde deli yaa sonra işte öbür deli arkadaşı bunla dalga falan geçiyor yani ben şunu anlayamıyorum mallar yemin ederim her insan istediği ile arkadaş olur veya bunalımda olabilir normal karşılanması lazım
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Bize asıl yeraltının bizim dünyamız olduğunu çok güzel bir şekilde anlatıyor bu kitap. Dostoyevski'nin kitaplarına diyecek bir lafım yok zaten olamaz da çünkü gerçek hayatı o kadar güzel anlatarak betimliyor kii..
Bu kitapta yine çok güzel ve ben bu kitabı kendimle bağdaştırdım kitaptaki karakterin hissettiği düşünceler ve benim hissettiğim düşünceler nasıl desem birbirlerini tamamlıyor sanki.. Hayata bakış açımı değiştiren harija bir kitaptı. Bence her okurun okuması gereken önemli bir kitap.
Ahh sanırım kafayı artık tamamen sıyırttım. İnsanları gerçekten anlamak çok zor. Bu kitabı okurken kafayı gerçekten yedim. Ralph zeki, varlıklı, düzgün bir çocuk fakat o adada yaşananlar gerçekten çok acı. Ralph'ın tek amacı her zaman ateşi yanık tutmak ama asıl amacı avlanmak ve her zaman lider olmak olan Jack Ralp'tan ayrılarak ve başta belirledikleri kuralların dışına çıkarak kendine bir kabile kurar ve bu kabile bir çok zarara yol açar.Aslında adada canavar var sanan çocuklar hep korkarlar ama canavar sandıkları şeyin ölmüş pilot ve paraşütü olduğundan habersizledir...
Canavar mevzusuna bir tek Simon inanmaz ve konunun üstüne gider arkadaşlarına olayı açıklayacakken iğrenç bir biçimde katledilir.
Bi de asıl adı bilinmeyen Domuzcuk 'a değinmeden edemeyeceğim. Arkadaşlarının kendine taktığı lakabı, Domuzcuk, asla sevmez ve her zaman Ralph' ı destekler. Jack'ı baştan beridir sevmemiştir ve onun iyi bir çocuk olmadığını baştan anlamıştır. Ben açıkçası Domuzcuk'un ölümünü hiç beklemediğim için çok şaşırmıştım. Bir anda olması da gerçekten beni üzen bir durumdu.
Domuzcuk ve Simon ölümünden en etkilendiklerim oldu ve kendi dünyamda Jack'i asla affedemeyeceğim...
... İnsan kendi sonunu hırsları, amaçları, istekleri, hedefleri doğrultusunda kendi getiriyor ama farkında değil...
Aslında para, pul vs. şeyler bizim gözümüzü kör ederek yaşam amacımızı son bulduruyor; belki de anı yaşayarak her şeyden keyif alan bir hayat sürdürmek çok zor değil.Öyleyse sizce bu kendimizi asıl zorlayan şeye, hırs, son vermemiz lazım değil mi?
