Yaşamdan sonra bir yaşam olduğuna inanıyorum, ama ölümden sonra bir ölüm olduğuna inanmıyorum. İnsanların beni sevip sevmediğini sormam. Yalnızca bir kez yalan söylemeden, “ölüyorum” diyebileceğim. Yaşamımın en güzel günü belki de geçti.
İnsanların dediği gibi “başına buyruk” bir şey mi aksine aşırı zayıf mı olduğumu kendim de anlayabilmiş değilim. Neticede, galiba suç ve kötülük yumağıyım ve nerede olursam olayım mutsuzluğum katlanıyor; bunu engelleyecek somut bir çözümüm de yok.