•Z
@zumreislibrary
Şu anda okuduğu kitap
bir arkadaşım öldü ve ben tabutun peşinden yürürken, çocukluğumdan beri yakın olduğum bu insanı sonsuza kadar kaybettikten sonra içimde bir keder var mı, herhangi bir duygu yüzeye çıktı mı diye kendimi dinledim. fakat hiçbir kıpırtı yoktu ve ben kendimi, ışığın hiçbir zaman içinde kalmadan geçip gittiği camdan bir nesne gibi hissettim. bu olayda ve diğer benzer durumlarda kendimi ne kadar bir şeyler hissetmeye zorlasam, hatta mantıklı nedenler öne sürerek duygularımı harekete geçirmeye çalışsam da donukluktan bir yanıt gelmiyordu.
Nil’de Ölüm bende klasik bir “katil kim?” merakından biraz daha farklı bir his bıraktı. Hikâye boyunca Hercule Poirot her zamanki gibi ipuçlarını topluyor ama ben bu kez olayın çözümünden çok, o yolculuğun içindeki gerilime kapıldım. Nil Nehri’nde ilerleyen o sakin atmosferin altında sürekli bir huzursuzluk var; herkes bir şey saklıyor gibi. En çok da şunu düşündüm: Bazı insanlar sahip olduklarıyla değil, kaybetme korkusuyla tehlikeli oluyor. Kitap bittiğinde katilden çok, insanların içindeki o karanlık ihtimaller aklımda kaldı.
Nil'de Ölüm 
Agatha Christie
Nil'de Ölüm Agatha Christie