Hava soğuktu, tıpkı yalnız bir insanın kalbi kadar.
Deniz dalgalıydı, tıpkı üzgün ruhlarımız kadar.
Ve gökyüzü karanlıktı, tıpkı çaresiz hayallerimiz kadar.
Hayatta her şey gelip geçerdi fakat hislerimiz sonsuzlukla mühürlenirdi. Bu yüzden, ne olursa olsun, insan içinden geleni yapmalı, kalbinin sesini dinlemeli, onun çizdiği yoldan ilerlemeliydi.