Zannediyorum ki, tasavvuru bile baş döndüren bir süratle hiç durmadan koşup giden hayat ve bir avuç toprağının bile doğru dürüst esrarına varamadığmız bu karmakarışık dünya beni bir buğday tanesi, bir karınca gibi ezip geçicek...
Demir taştan, taş tahtadan, tahta sudan, su havadan daha sert ve sağlamdır.Aynı şekilde dokunulması mümkün olmayan, görülemeyen ve işitilemeyen birşey vardır ki, o her şeyden daha sağlamdır.O tektir ve birdir.Bir olarak kalır ve asla yok olmaz.Acaba bu nedir ? İşte bu, insandaki ruhtur.