Lenniye dönüp atla suya dedim. O da atladı.
Ama suda tek bir kulaç bile atmadı.Neredeyse boğuluyordu, zar zor çıkardık onu sudan. Onu kurtardığım için bana o kadar nazik bir tavırla teşekkür etti ki...Suya atlamasını ona benim söylediğimi tamamen unutmuştu.
Öncelikle gelmiş, geçmiş ve gelecek doğumları ve bugünü benim doğumumu kutluyorum daha doğrusu, doğmuş olmanın bedelini yaşayarak ödemimizin bilmem kaçıncı yüzyılını sizlere ölümü müjdeleyerek hatırlatıyorum ve bir gün tüm ölenlerin ölümüne ölümümü katarak, özgürlüğümüzü ilk kez kanıtlayacağımızın şerefine belki biraz daha yaklaşıyorum. Ben artık yaşama eskisi kadar şedit davranmıyorum, imagineascene.wixsite.com/imagine-a-scene...