M.Zeynep Durak
@zzeynepps
DEÜ mat öğretmenliği
27 Ocak
57 okur puanı
Ağustos 2024 tarihinde katıldı
Bugün Hayatımın Son Günü ve Bunu Biliyorum!1000Kitap
Bugün hayatımın son günü ve bunu biliyorum. Son saatler, son yemek, bu hapishanenin küflü duvarlarına o son bakış, o yaşlı gardiyanı son görüş... Ama hiç bişeyin de bi anlami yok çünkü bugün öleceğim. Saat üçte beni o meydanda herkesin alkışladı yuhalamaları altında asacaklar. Çocuklar gülecek, yetişkinler alkışlayacak , papaz öylece bakacak ve içinden benim için tanrıya dua edecek... Son saatler ve geçmek bilmiyo...
Kızımı hatırlıyorum. Dün onu son görüşümdü. Dün babanı son görüşündü kızım bi daha onu göremeyeceksin. Baban kürek cezasına çarptırıldı. Ama lütfen babanın kötü biri olduğunu düşünme olur mu o hep senin iyiliğini istedi çünkü. O senden başka hiç bişey düşünmedi çünkü. Aynı zamanda dün; babanın; senin siyah saçlarını, büyük gözlerini, tombis ve al yanaklarını son görüşüydü. Dün baban hiç yemek yemedi biliyo musun seni düşündü hep. Bu yaşa kadar büyüttüğü kızının nasıl babasız yaşayacağını, babasını özleyip özlemeyeceğini, baban için kötü şeyler düşünüp düşünmeyeceğini...
Saat üçe geliyo ve bu benim son günüm. Ve bunu biliyorum. Gözlerim kararıyor, duvarlar üstüme üstüme geliyor. Tanrım hayat defterim böyle mi kapanacaktı, bu muydu kaderimde yazan? Benim kızım babasız mı kalacaktı? Kızımın okul arkadaşları babasının idam edilmesini mi izleyecekti? Tanrım senin iyi olduğun söyleniyor ama değilsin, ya da benden nefret ediyorsun ben bunları hak etmiyorum..
Saat üçe geliyo ve bugün benim son günüm. Ve bunu biliyorum. Odaya gardiyanlar girip duruyo nasıl olduğumu soruyor. Nasıl iyi olayım ki? Onlara yalvarıyorum, lütfen papazı çağırın lütfen! Saat üçte bana neler olacak? Tanrınin karşısına çıkınca ne diyeceğim ve idam edilirken ne yapmam gerek? Tanrı beni seviyo mu , neden buna izin veriyo...
Saat üçe geliyo ve bugün benim son günüm. Gözlerimi kapatıyorum.
Reklam
Gelecek Çok Yakında Gelecek1000Kitap
Merhaba! Bir yıldan uzun bi süredir inceleme yazmıyorum ve kitap okumuyorum. Uzun bi aradan sonra okuduğum ilk kitap bu. Gerçekten baya özlemişim ve hamlamışım aynı zamanda bu konuda. Kitap aslında akıcı ve anlaşılır ama odak seviyem çok düşüktü sürekli video kaydırdığım için bu süreçte. O yüzden anlamakta biraz zorlandım kitaptaki bazı olayları. Verimsiz bi okumaydi spoiler vermeden sadece biraz bahsedeceğim.
Küçükken Türkçe derslerinde bi metin boşluğu verilirdi bize ve derlerdi ki bundan yüzlerce yıl sonra neler olacak ne hayal ediyosunuz? İşte tam olarak bunun cevabı niteliğinde bi kitap.
Tüp bebekler olacak. Hatta buna şişe deniyor. Şişelerde yetişen bebekler olacak hep. İnsanlar doğal yollarla çocuk sahibi olabilmelerine rağmen sex sadece bi oyuna dönüşecek ve basitleşecek herkes herkesle ilişkiye girebilecek ve bu illegal sayılmayacak. Yemek yer gibi doğal bişey. Bu şişede yetişen bebekler kuluçka şartlandırma merkezlerinde yetişecek ve burası kelimenin tam anlamıyla "kast" sisteminin olduğu bi yer. İnsanlar sosyal statülerine ve özelliklerine göre alfa beta delta olarak sınıflandırılmış. Tüm bebekler, ailesi hangi statüdeyse o kısımda bekletiliyo. Ve onlara istenilen fiziksel özellikler verilebiliyor.
Bu özenle yetiştirilen çocuklara bazı ideolojiler aşılanıyor. Mesela ölümden korkulmaması gerektiği. Küçük çocuklar günaşırı hastanelerin yoğun bakım ünitelerine götürülüyor ve oradaki hastaların durumunu gözlemletiyolar. Bi nevi alıştırıyolar. Ayrıca sınıf ayrımını iliklerine kadar aşılıyolar çok küçük yaşta.
Ve zaman değişiyor, insanlar değişiyor, insanların dış görünüşleri de değişiyor. Mesela burda yaşlanma yok! Kimse yaşlanmıyor. Kırışıklık yok, hastalanma yok , organ hasarı yok, unutkanlık yok. Ve mutlu eden haplar var. Ne zaman mutsuz hissetseniz